تحقق‌بخشی امام زمان به حقیقت الله اکبر

حالا ما باید چه کنیم؟ وظیفه ما چیست؟ روایات زیاد داریم در اینجا که أفضَلُ الأعمالِ انتِظارُ الفَرَج¹ باید به انتظار ظهور آن حضرت باشیم. باید خودمان را برای ظهور آن حضرت آماده کنیم. آمادگی برای ظهور حضرت آمادگی فرهنگی است! یعنی ادراک ما معرفت ما به حدّی برسد که اگر حضرت بیاید بتوانیم قبولش کنیم. [معنای انتظار فرج] این است، این معنا و این کم نیست. بی‌رودربایستی بگویم این آمادگی پیدا نشده است. حضرت نمی‌آید تا شکم ما را سیر کند، خودمان شکم خودمان را می‌توانیم سیر کنیم. حضرت برای چه بیاید ؟ حضرت نمی‌آید تا امنیّت برای ما بیاورد، آن امنیّت با دوتا گلوله حاصل می‌شود. حضرت نمی‌آید تا صنعت و تکنیک ما را تقویت بکند. اینها دیگر چیست؟ حالا این مقدار که تقویت شده چه خیری برای بشر غیر از زحمت و دردسر و قتل و کُشت و کشتار آورده است. به قول اَنیشتین در آن آخرین ـ خب ما اسم اینها را نباید روی منبر بیاوریم، حالا ـ سالگردی که در امریکا برایش گرفته بودند، در آن سخنرانی که کرد گفته بود: «خیال کردم این کشفی که ما کردیم راجع به نسبیّت و مسئله فرضیّه اتم، برای بشر سود دارد! خوب است که الحمد لله نمردم دیدم که در زمان زنده بودن خودم با همین اکتشافی که من راجع به این فرضیّه کردم 600 هزار نفر کشته شدند.»²

کیفیت برطرف شدن مشکلات در زمان ظهور 

ابوخالد کابلی است از امام باقر علیه السّلام ظاهراً روایت می‌کند که وقتی که حضرت می‌آید إذا قامَ قائِمُنا وَضَعَ یَدَهُ عَلَی رُءوسِ العِبادِ فَجَمَعَ اللهُ بِهِ عُقولَهُم و أکمَلَ بِهِ أحلامَهُم‌³ وقتی که آن حضرت می‌آید دستش را می‌گذارد روی سر همه مردم و عقل‌ها کامل می‌شود. دیگر مسئله حل می‌شود. تمام این بدبختی‌ها و گرفتاری‌ها به‌خاطر نقص عقل است! عقل کامل بشود دیگر مشکلی نیست. عقل کامل بشود هم امنیّت هست، هم عدالت هست، هم صله است، هم مؤانست هست و هم موالفت است. تمام اینها به‌خاطر این است که عقلمان هنوز ناقص است کامل نشده است.