جایگاه امام زنده در فرهنگ شیعه

تفاوت عبادات در مکتب عرفان و غیر آن

آقای حداد می‌فرمودند: «وقتی که انفاق می‌کنی چه نیتی می‌کنی؟» می‌گفتیم: «خب داریم به فقیر پول می‌دهیم.» فرمودند: «نه! باید این نیت باشد که او (خداوند) دارد به فقیر پول می‌دهد نه تو، تو پول نمی‌دهی او دارد می‌دهد.» شما راجع به همین یک کلمه انفاق فکر کنید. ـ اگر بخواهم صحبت کنم دوباره مورد اعتراض قرار می‌گیرم گرچه خب حالا خیال می‌کنم از آن [زمان مورد نظر] گذشته است ـ شما بروید همین را [از دیگران] بپرسید ـ حالا من اسم نمی‌برم ـ ببینید چه می‌گویند؟ [می‌گویند:] انفاق است دیگر! انفاق است. ثواب دارد، چه دارد، تمام شد؛ ولی یک عارف که توحید برای او منکشف شده است [کلامش فرق می‌کند.] همان حکم سه رکعت نماز است، ولی ببینید بین سه رکعت او و بین سه رکعت این، چه فرقی است؟ وقتی که او نماز می‌خواند، نگاه به صورتش که می‌کنی می‌بینی اصلاً در اینجا نیست [اما] او که نماز می‌خواند فقط به فکر این است که عبایش را تمیز کند، چون دوربین عکس می‌گیرد. هر دو نماز می‌خوانیم و هر دو به احکام عمل می‌کنیم و هر دو سجده می‌رویم و هر دو رکوع می‌کنیم و هر دو تشهد انجام می‌دهیم. او (عارف الهی) تشهد را برای ما جور دیگری معنا می‌کند، این جور دیگری معنا می‌کند. آن سجود را جوری معنا می‌کند و این سجود را جور دیگری معنا می‌کند. نتیجه‌اش چه می‌شود؟ نتیجه‌اش را بعد از گذشت سال‌ها می‌بیند. آن‌وقت آدم می‌فهمد چه کسی بوده و چه شده و بقیّه در چه وضعی هستند.

این همان معنا و منظور امام علیه السّلام از وجود امام حیّ است که در قالب دستگیری از عارف کامل باید تجلّی پیدا می‌کند و ظهور پیدا می‌کند.

توصیه‌هایی برای ورود به مسلک طلبگی

امروز روزی است که دوستان و برادران و سروران ما می‌خواهند به لباس رسول خدا ملبس و به تاج ملائکه مُتوّج بشوند. عمامه تاج ملائکه است. می‌دانید کسی که به این لباس درمی‌آید، معنایش چیست؟ یعنی من یک پله از بقیّه جلو افتادم، شما عقب هستید. من آمدم جلو و خود را به این لباس درآوردم تا اینکه عمل خودم را هم [با عمل رسول الله] بیشتر منطبق کنم؛ معنایش این است. من آمدم و پایم را جای پای رسول خدا گذاشتم. ادعا نمی‌کنیم که ما رسول خدا شدیم نه! هیچ‌وقت هم ادعا نخواهیم کرد، ولی مدعی هستیم که إن‌شاءالله مورد عنایت رسول خدا قرار بگیریم.