شرح فقراتی از دعای افتتاح در رابطه با حضرت ولیّ‌عصر علیه السّلام (1)

حالا باید... تمام این حرف‌ها را از او حساب می‌گیرند! همین آقا وقتی که ورق برمی‌گردد، ـ ای دنیا! ای دنیا! چه خبر است؟ دین مردم را ببینیم چه خبر است! اینها همه‌اش نباید بخندیم، به خود باید نگاه کنیم، یک وقت نیاید ما هم همین‌جور باشیم! ـ وقتی که ورق برمی‌گردد، آن امام جعفر صادق [زمان] اول‌فاسق زمان می‌شود از دهن همین! توجه می‌کنید؟ خودم شنیدم از گوشم مطالبی که ـ به‌اصطلاح ـ [می‌گفت]؛ همین می‌رود دوباره روی آن منبر تبریز می‌گوید:

ای مردم بدانید، اگر از این پلۀ اول این منبر، قرآن تا پلۀ آخر کشیده باشند، این مرد پا روی همۀ این قرآن‌ها خواهد گذاشت تا خود را به این بالای منبر برساند!

اِ! چه شد؟! امام صادق چه شد؟! کجا رفت؟! امام صادقت کو؟! توجه می‌فرمایید؟ این مطلبی است که خیلی باید ما دقت کنیم، خیلی.

عباراتی از دعای افتتاح دربارۀ امام زمان علیه السّلام

من در این فقراتی که در دعای افتتاح راجع به حضرت است خیلی فکر می‌کردم، این چیست داستان؟ خب، «اللَهمّ اجعَلهُ الدّاعیَ إلیٰ کتابِک»؛¹ مگر امام زمان داعی به کتاب نیست؟! پس این دعا چیست؟ این یک مسئله. «و القائمَ بِدینِک؛ اجْعَله» یعنی: «او را...» الآن یکی از مسائلی که... . البته وارد این مسائل شدن که صحبت زیاد است.

اِستَخلِفْهُ فی الْأرضِ کَما اسْتَخلَفتَ الّذینَ مِن قَبلِه، مَکِّن له دینَهُ الّذِی ارْتَضَیتَه [له]؛ «آن دینی که او می‌خواهد، آن دین را در اختیارش قرار بدهد! (نه آن دینی که الآن توی عربستان است، توی عراق است، توی آنجاست، توی آنجاست، توی [اینجاست]، هست، نیست، نمی‌دانم، همه‌جا!) آن دینی که او می‌خواهد آن دین را در اختیارش قرار بده و او را بر آن دین متمکّن گردان! (یعنی مستولی، مسیطر، مُشرِف نسبت به آن!)»

منظور از فقرۀ «یَعبُدُکَ لا یُشرِکُ بِکَ شَیئًا» چیست؟

أبدِلْهُ مِن بَعدِ خَوفِه أمنًا یَعبُدُکَ لا یُشرِکُ بِکَ شَیئًا.²و³

این چه عبارتی است که حضرت در اینجا می‌فرماید: «یَعبُدُکَ لا یُشرِکُ بِکَ»؟ «شرک به تو نورزد!» مگر امام زمان مشرک [است و] نَعوذُ بِالله الآن در عبادتش، در توجّهش به پروردگار، در آن جنبۀ ربطش مگر جنبۀ شرک قرار دارد؟! مگر جنبۀ شرک قرار دارد؟! «لا یُشرِکُ بِکَ شَیئًا؛ هیچ چیزی را شریک تو قرار ندهد در عبادت.»