افشاء نفاق و اعلام مباهله نسبت به مدعیان دروغین (2)

البته این را هم عرض كنم كه ایشان نظرشان این بود كه هر شب رفقا جلسه داشته باشند ها! منتها همان‌طوری كه عرض كردم خدمت رفقا، می‌فرمودند: دیگر شب سه‌شنبه از باب اجبار است كه دیگر اقلّا هفته‌ای یك شب جلسه باشد. در جلسه عصر جمعه مسائلی كه مطرح می‌شود مشخص است، عرض كرده‌ایم خدمت دوستان. در جلسه شب سه‌شنبه خب دوستان با هم كتاب‌های ایشان را مرور كنند، و بخوانند، مطالعه كنند، و بعد مطالبی كه به نظرشان می‌رسد با هم مطرح كنند، بگذارند از نقطه نظر علمی و فهم مطلب، پیشرفت داشته باشند. جنبه حالی را به حساب مراقبه بگذارند، اما از نقطه نظر فهم قضیه، فهم قضیه نیاز به شنیدن دارد، نیاز به خواندن و مطالعه كردن دارد، آدم نمی‌تواند همینطور یك گوشه بنشیند و به او افاضه بشود. این نیست! خود بزرگان، خودشان اهل مطالعه بودند و مطالعه را به شاگردان‌شان منتقل می‌كردند. پس این جلسه شب‌های سه‌شنبه طهرانِ مرحوم آقا برای چه بود؟ جلسات جمعه مرحوم آقا در طهران برای چه بود؟ برای درودیوار كه صحبت نمی‌كردند. ماه رمضان‌ها مرحوم آقا برای كه منبر می‌رفتند؟ شب‌های جمعه برای كه صحبت می‌كردند؟ در مشهد، در شب‌های ماه رمضان، در جلسات، مگر حرف نمی‌زدند؟ الآن رفقایی كه در مشهد بودند هستند. مگر صحبت نمی‌كردند؟ آیا وقت زیادی داشتند؟ یا می‌خواستند یك سرگرمی باشد كه حالا بالاخره ماه رمضان است و یك حرفی هم زده باشیم؟!

همان مطالب یك‌دفعه می‌دیدید یك جمله‌اش جرقه است، آن را می‌بایست بگیرید. این‌طور بوده قضیه. خب این‌ها این حرفها را برای وقتی كه سر به زمین گذاشتند زدند، نه برای وقتی كه خودشان هستند. خب خودشان وقتی هستند كه می‌روند سؤال می‌كنند. برای الان كه سرشان را گذاشتند زمین این حرفها را برای ما نگه داشتند. این‌ها مسئله است.

خب این‌ها را بیاورید در جلسه شب سه‌شنبه این‌ها را مطرح كنید. اما راجع به جلسات صبح‌ها، وفیات و اعیاد هم، البته خیلی مناسب است كه از همین دوستانی كه در قم هستند، تماس گرفته بشود، و آن‌ها بیایند، شب را می‌مانند، صبح هم جلسه را برقرار می‌كنند و می‌روند. لازم نیست هم حتما یكی باشد. البته اگر رفقا دیدند كه بعضی‌ها می‌توانند جاذبه بیشتری داشته باشند، خب طبعا از آن‌ها استفاده بكنند، خلاصه می‌گویند هر گلی یك بویی دارد، و همه هم كه كامل نیستند و همه هم كه در نقص به آخرین مرتبه نیستند، متوسط هستند، این در یك زمینه صحبت می‌كند، آن در یك زمینه صحبت می‌كند، این یك خرده مطالب اخلاقی‌اش بیشتر است، این یك خرده مطالب علمی‌اش بیشتر است، آن یك خرده‌ مطالب روایی‌اش بیشتر است و كلامی‌اش ... این‌ها دیگر خوب است كه من‌حیث‌المجموع از این‌ها داشته باشند.