افشاء نفاق و اعلام مباهله نسبت به مدعیان دروغین (2)

پس بنابراین رفقا همه باید این را بدانیم: هرچه بیشتر با هم گرم‌تر باشیم، منسجم‌تر باشیم، نفع بیشتر را خودمان می‌بریم. و بعد به فكر این نباشیم كه حالا چرا این‌طور شد، چرا آن‌طور شد، چرا ... چرا؟ چون هركس پرونده خودش را دارد، این است قضیه. هركس در قبر خودش دفن می‌شود، هركس یك حد دارد، آدم كه نمی‌تواند مردم را به غل و زنجیر ببندد، هركس یك حدی دارد، این می‌آید، می‌آید، تا این حد، این حد كه رسید می‌گوید بریدم: خداحافظ! این می‌آید، می‌آید كمی بالاتر، می‌گوید بریدم ...

هركس یك اندازه است. ما نباید نگاه كنیم آن كیست، آن چیست، نگاه كنیم خودمان كه هستیم. همیشه به خود نگاه كنیم و ارتباط با رفیق را ارتباط در راستای او بدانیم نه در راستای تعداد جلسه كه جلسه‌مان دوازده‌تا است، خب الحمدلله جلسه‌مان دوازده نفر آمدند و ...

بنده شش ساله بودم، پنج ساله بودم، جلسات مرحوم آقا را با سه تا از دوستان‌شان در عصر جمعه دیده‌ام، و حال ایشان را در آن جلسات هنوز از ذهنم نمی‌رود، سنّم پنج سال بود یا شش سال بود. آن حال ایشان در آن جلسه سه نفری یا چهار نفری، از حالشان در جلسه سی‌نفری و چهل نفری بهتر بود. البته بعد كه دیگر مسائل فرق كرد، و دیگر فرق نمی‌كرد، زیادی و كمی جمعیت در حال ولی خدا تفاوت ندارد، ولی بنده قبل از آن وقت را می‌گویم.

همه این‌ها را ما دیده‌ایم، لذا ككمان هم نمی‌گزد، خیال هم نكنید به زیادی و كمی است، تمام هدف روی صفای نیت باشد. ببینید اینجا چقدر صدق دارید. اینجا چقدر نیت‌تان نیت صاف است، دوازده نفر و پانزده نفر چیست؟ مگر كنتور آب است؟ پانزده نفر، چهارده نفر، سیزده نفر چیست؟ این آمد و آن نیامد چیست؟ توجه كردید؟

خب بالاخره این مطالب مطالبی بود كه می‌خواستم عرض كنم، حالا حال بنده هم خودتان مشاهده می‌كنید كه كسالت دارم و دیگر نمی‌توانم خدمت رفقا تصدیع بدهم، وقت هم كه دیروقت است‌ و راجع به جلسات، خب رفقا خوب است این جلسات را داشته باشند، اگر بشود جلسه عصر جمعه، یك جلسه شب سه‌شنبه هم داشته باشید، طبق همان روشی كه مرحوم آقا فرمودند.