افشاء نفاق و اعلام مباهله نسبت به مدعیان دروغین (3)

4

آخر آن كسی كه باید دور بزند، یك طور دور نمی‌زند كه مچش باز بشود؛ یك طور دور می‌زند كه خواست خودش از دهان این فرد شنیده بشود. این دهان باز نمی‌كند، خب دهان باز كند معلوم می‌شود از كجاست، از كجا این نشأت گرفته، از كجا این پیدا شده، آمده توجه كردید؟ از كجا این مسئله به وجود آمده.
در یك جریانی كه مربوط به سلمان‌رشدی بود، خب این یك مسئله‌ای پیش آمد و آمد یك كتابی نوشت راجع به آیات شیطانی و سروصدا كرد، این‌طرف و آن‌طرف و ...
من نگاه كردم همان زمان كه این قضیه‌ای كه پیش آمد، قبل از اینكه مطالبی شنیده بشود و دستورهایی داده بشود و فتواهایی منتشر بشود و احكامی پخش بشود، دیدم همه این‌ها بازی است. همه این نوشتن‌ها و این پخش كردن‌ها، همه‌اش به خاطر این است كه ما مشغول بشویم، ما را مشغول كنند؛ توجه نكردم.
اصلا یكی از دوستان خواست كتابش را هم برای من بیاورد، گفتم اصلا نمی‌خواهم كتابش را هم ببینم. حوصله داری؟!
گفت خوب است شما ببینید.
گفتم اصلا نمی‌خواهم ببینم.
بعد كه این جریان حكم پیش آمد و قضایایی كه پیش آمد، مطالبی كه پیش آمد، دیدم هان! خوب برنامه‌ای چیده‌اند. آخر آن دُوَل استعمار، دُوَل شیطان، آن‌ها، مسئله‌شان این‌طور نیست كه بخواهند با چوب و چماق، این جریانات و این مسائل را بخواهند بیایند. آن‌ها در هر برهه‌ای و در هر زمانی آن روش و آن متد رساننده‌تر خود را برای رسیدن به مقصود همیشه انتخاب می‌كنند. زدن و بستن و ... را می‌گذارند برای آن مرتبه‌های آخر. و در آن مرتبه‌های اول [مسائل مورد نظر خودشان را حل می‌كنند] و نمی‌گذارند نوبت به مرتبه‌های بعد برسد.
بعد خیلی برایم جالب بود كیفیت ورود و خروج و برنامه‌ها و مقدّمات و مسائلی كه در جاهای دیگر اتفاق می‌افتاد، در كشورهای دیگر اتفاق می‌افتاد، دیدم عجب این شیطان خوب دارد كار می‌كند و خوب دارد مسائل را آماده می‌كند برای اینكه بخواهد بهره‌اش را ببرد، به آن بهره‌اش بخواهد برسد.