افشاء نفاق و اعلام مباهله نسبت به مدعیان دروغین (3)

نتیجه‌اش چه شد؟! نتیجه‌اش چه شد؟! نتیجه‌اش مشخص است، نیاز به توضیح ندارد.

همه این‌ها به خاطر چه بود؟ به خاطر این است كه انسان در آن راستای مطالب و در آن راستای مسائلی كه باید در پیش بگیرد، به چه ابزاری متوسل می‌شود؟ از چه راه‌هایی آن مسائل را پیگیری می‌كند؟ چه قضایایی برای تصمیم‌گیری‌های او می‌تواند مؤثّر باشد؟ چه مطالبی می‌تواند مؤثر باشد؟ این خیلی نكته مهمی است.

گاهی انسان خیال می‌كند یك كاری را دارد برای خدا انجام می‌دهد، ولی خواهی‌نخواهی دقیقا همانی را انجام می‌دهد كه معاندین و مغرضین همان را می‌خواهند. بعد آن‌ها می‌نشینند و كف می‌زنند و می‌خندند و به این ساده‌لوحانه فكر كردن و انتخاب مسیر انسان نیش‌خند می‌زنند و كف می‌زنند كه رسیدیم! به آن مطلوبی كه باید برسیم رسیدیم.

و چه خوب افراد و شخصیت آنها و خصوصیات نفسانی آنها را می‌شناسند: با این، یك طور باید صحبت كرد، با آن، یك طور دیگر باید صحبت كرد. با این، یك قسم باید برخورد كرد، با آن یك قسم دیگر باید برخورد كرد ... توجه می‌كنید؟ خیلی خوب و دقیق می‌دانند كه از كجا و از چه راهی وارد بشوند.

من در برنامه مرحوم آقا و در برنامه سلوكی ایشان كاملا مشاهده می‌كردم كه چقدر ایشان برای فهم سالك اهمیت قائل بودند؛ كه سالك فهم داشته باشد. به جای پرداختن به امور ظاهری و قراردادی و رعایت یكسری مسائلِ ظاهری، چقدر ایشان روی فهم افراد دقّت می‌كردند.

یك وقتی من با یك شخصی ملاقات كرده بودم، تعریف كه می‌كرد از شاگردانش و ارادتمندانش، تعریفش این بود كه فلانی این دوستان ما خیلی اذكار و عبادات‌شان خوب شده، خیلی خوب شده، تهجدشان، اذكارشان، بیداری بین‌الطلوعین‌شان ...، این‌ها خیلی خوب شده.

و خیلی با بهجت و مسرّت از این مسئله یاد می‌كرد. دو سه نفر دیگر هم می‌شنیدند. من رو كردم و یك قدری هم صدایم آهسته نبود، حالا او می‌خواست آهسته صحبت كنم، من بلند گفتم به فهم این اطرافیان شما چقدر اضافه شده است؟