جایگاه تحصیل علوم اهل بیت (علیهم السلام)

مرحوم صاحبِ لوامع صاحبقرانی، مرحوم حاج میرزا محمّدتقی مجلسی، پدر علاّمۀ مجلسی در آنجا راجع به نماز جمعه ـ  بنده آوردم در همین تعلیقاتم بر رسالۀ صلاة الجمعة، مسئله را آوردم ـ ایشان می‌فرمایند: خطیب جمعه باید از اشعار نغز مولانا، مثنوی، [استفاده کند] با صدای خوب [برای مردم بخواند ولی] الآن اگر بگوییم، می‌گویند: عجب! این چه [حرفی است؟!] این آقا چه می‌گوید؟! [در] نماز جمعه! بله، [پس] نماز جمعه فقط توپ و تانک و تشر و تق و توق باشد! خب فرض بکنید که آن شخص هم که بلند می‌شود می‌آید بیرون، کلّه‌اش را همین‌طوری ویل ویلی [می‌خورد]. ولی خب اینکه نمی‌شود. نماز جمعه باید نماز جمعه‌ای باشد [که] به افرادی که می‌آیند آنجا حال بدهد، نشاط بدهد، روحشان را باز کند. من نمی‌دانم این ائّمۀ جمعه چه چیز‌شان می‌شود اگر بیایند دو تا خط شعر هم بخوانند. خب بیایند، دو تا خط شعر بخوانند، دو تا کلام نغز بگویند، از سیرۀ بزرگان، از مسائل اخلاقی حکایت نقل کنند، داستان نقل کنند، که [افراد را] تکان بدهند، افراد تکان بخورند. وقتی که شخص می‌آ‌ید نماز جمعه به فکر نماز جمعه بعد باشد که چه زمانی جمعۀ بعد می‌رسد. اینها مطالبی که ما در رسالۀ نماز جمعه نقل کردیم. إن‌شاءالله که آقایان [این مسائل را] بخوانند و به این مسائل ترتیب اثر بدهند و حال و هوا تغییر پیدا بکند.

منبری هم همین‌طور باید در صدد این قضیّه باشد، که احیاء ذکر اهل‌بیت یعنی همین! نه‌اینکه یک مشت مطالب را آدم بگوید و تمام. [منبری باید] حال و هوای یعنی افراد و مجلس را عوض کند و إن‌شاءالله خدا هم کمک می‌کند.

بیان روضه‌های مستند

مطالب دیگر اینکه در روضه‌هایی که خوانده می‌شود بایستی که روضه‌ها و همه ذکر مصیبت‌ها مستند باشد و طبق [تاریخ باشند]. مطالبی را که اغراق‌آمیز است، گفته نشود. و در مصیبت‌ها ادا و اطوارهایی که شما می‌بینید و می[شنوید] اینها درنیاید. مجالس اهل‌بیت، مجالس مقدّس است، مجالس مطهّر است، مجالسی است که در آنجا ملائکه می‌آیند و انسان باید خودش را همراه با آن مجالس قرار بدهد.