حقیقت احیای ذکر اهل بیت (علیهم السلام)

لذا این مطالب موجب می‌شود که انسان احساس کند ـ حالا حدّاقل خودش خیلی اهتمامی ‌ندارد  ـ ولی بالأخره مطالب صحیح است. مطالب، مطالب محکمی است و باید راه را همان‌طور رفت که بزرگان آن راه را طی کرده‌اند.

بیان مبانی مکتب سیدالشهدا

در ایّام محرم، بهترین تبلیغ ارائۀ مبانی مکتب سیّدالشّهدا علیه السّلام است و بزرگان می‌فرمودند که بهتر است در این ماه کلمات آن حضرت و همان مطالبی که ایشان می‌فرمودند را انسان مطرح کند و در اطرافش صحبت کند و سعی هم نکنیم که دائما به آن مطلب پر و بال بدهیم؛ نه، حالا [وقتی] راجع به یک قضیّه‌ای انسان می‌تواند یک ربع صحبت کند، دلیلی ندارد دوتا جلسه‌اش را برای آن بگذارد. می‌تواند برود سر یک مطلب دیگری، یک نکتۀ دیگری. شما اگر نگاه بکنید در کلمات ائمّه، می‌بینید همیشه ائمّه، آن بزرگان، یک مطلب را نمی‌گفتند. در این خطب نهج البلاغه نگاه کنید، از اوّل تا آخرش هر خطبه‌ای بیست الی سی مطلب دارد.

یک روایت از امام علیه السّلام را ببینید، حضرت پنج تا مطلب را در یک روایت بیان می‌کنند، نه اینکه بخواهند یک مطلب را بگویند و مدام شرح و شاخ و برگ و امثال ذلک بدهند، زود می‌رفتند سراغ یک مسئلۀ دیگر.

توجه به حال مخاطبین

از جمله مطالبی که باید نسبت به این قضیّه رعایت بشود، این است که مبلّغ و متکلمی که دارد صحبت می‌کند باید بداند که مجلس ذکر و مجلس خطابه، کلاس درس نیست که فقط یکسری مطالب خشک را بگوید. منظور از این مجالس القاء مطلب و رساندن مطلب است و این القاء و رساندن مطلب باید به بهترین نحو انجام بشود. خودش ببیند که اگر پای منبر بود و یک کسی صحبت می‌کرد چه توقعی داشت؟ و افراد هم که در اینجا آمده‌اند بالأخره وقتی را گذاشته‌اند آمده‌اند، می‌توانستند جای دیگر بروند یا در منزلشان بنشینند، و رادیو را باز کنند، تلویزیون را باز کنند، فوتبال تماشا کنند. حالا آمده‌اند اینجا در مجلس که به جای تماشای مهملات، می‌خواهند دوتا کلام بشنوند و [استفاده کنند.] خب ببینیم چه داریم به اینها ارائه می‌دهیم، چه چیزی به درد اینها می‌خورد که به اینها ارائه بدهیم، چه چیزی برای زندگی اینها مفید است، چه چیزی برای راه اینها مفید است، همان را بیاییم ارائه بدهیم و مطرح کنیم.