غلبۀ احساسات بر عقل علت انحراف جامعه بشری

من با خودم سؤال می‌کردم مگر حضرت زهرا فرزند نداشت؟ مگر حضرت زهرا شوهر نداشت؟ چرا باید یک دختر این‌قدر متأثّر بشود و این‌قدر ناراحتی فقدان پدرش بر او گران بیاید که به‌واسطۀ بشارت اینکه آن حضرت به او فرمودند: «اوّل کسی که از اهل‌بیت من به من ملحق خواهد شد تو خواهی بود» خوشحال بشود. خب یک زن ی، زنی که مادر است این هیچ‌گاه حاضر نیست اطفال خودش را بی‌سرپرست رها کند و به‌واسطۀ فقدان پدر آرزوی وفات بکند. اگر یک زن به شوهر خودش علاقه دارد آن هم مانند امیرالمؤمنین علیه السّلام آن هم مانند حضرت زهرا آخر این چه معنا دارد؟! این برای من مشکلی بود که این انبساط حضرت این چه جهتی دارد؟! مگر حضرت مادر نبود، مگر مادر فرزندان نبود، کدام مادری حاضر است فرزندان خودش را رها کند؟!

حالا پدرش از دنیا می‌رود خب برود مگر به‌خاطر فقدان پدر انسان باید خوشحال بشود که زود به او ملحق بشود؟!

بعد این‌طور به ذهنم رسید ـ نمی‌دانم اشتباه می‌کنم یا درست فکر می‌کنم ـ تنها توجیهی که توانستم برای این سؤال خودم بکنم و جوابی که توانستم به خودم بدهم این بود که حضرت زهرا سرّ پیغمبر بود و انفکاکی بین آن حضرت و بین پیغمبر متصوَر نمی‌شود. پیغمبر از دنیا می‌روند انگار حضرت زهرا از دنیا می‌رود. حضرت زهرا جزئی از وجود پیغمبر است و آن موجود لطیف و آن حقیقتی که تمام وجود او را پیغمبر اکرم گرفته او به نحوی است که اصلاً تصور فقدان پدر را نمی‌تواند بکند ما کاری به مصائب و اینها نداریم اگر این مصائب برای حضرت زهرا اتفاق نمی‌افتاد شاید حضرت از فقدان پدر دِق می‌کرد احتیاجی به این مسائل نبود.

معنای سرّ پیغمبر بودن حضرت زهراء

همان‌طوری‌که ما از روایات می‌فهمیم حضرت سرّ پیغمبر بود.¹ سرّ می‌دانید یعنی چه؟ یعنی وقتی‌که پیغمبر اکرم (هر وقت) می‌خواست از مدینه بیرون برود آخرین کسی را که ملاقات می‌کرد حضرت زهرا بود. و وقتی‌که از جایی برمی‌گشت اوّل کسی را که ملاقات می‌کرد حضرت زهرا بود.² اینها مسائلی است که ما نمی‌فهمیم . متوجه نمی‌شویم! انسان وقتی‌که بخواهد ‌جایی برود از شهری بخواهد بیرون برود با اهل بیتش می‌خواهد خداحافظی کند، آن نفر آخری را که می‌بیند کیست؟! آن آخرین نفری را که می‌بیند و دیگر بیرون می‌رود، آن کیست؟! آن محبوب‌ترین افراد به اوست غیر از این است؟! و وقتی‌که از جایی برمی‌گردد اشتیاق او برای دیدن افراد قوم و خویش و اهل‌بیت و آن کسانی که در آن شهر هستند اشتیاق او به کدام کس بیشتر است، به اوّل کسی که از همه افراد محبوبتر است می‌خواهد اوّل او را ببیند. قضیّۀ حضرت زهرا با پیغمبر اکرم به این نحو بود. آن‌وقت این فرد را و این شخص را و این کسی که این‌همه پیغمبر راجع به او سفارش کردند و آن‌همه راجع به او پیغمبر فرمودند؛ باید کار به‌جایی برسد که بیاید کنار قبر پیغمبر و از خدا طلب مرگ بکند.³