اقامۀ مجالس اهل بیت علیهم السلام

ایشان فرمودند:

اینها نمی‌دانند علاّمه الآن در چه مسائلی گرفتار است! الآن برای خودش چه گرفتارهایی و چه مصیبت‌ها می‌بیند، وضعیت خودش را می‌بیند! اینها منگ و گیج و بی‌هوش هستند، جاهل هستند، از همه چیز بی‌خبر هستند، وقتشان را به این‌طرف و ‌آن‌طرف صرف می‌کنند. آن کسی که هزارتا بدبختی و بیچارگی دارد، فرصت نمی‌رسد که دیگر ویترین مغازه‌ها را نگاه کند. او دیگر الان وقت نمی‌کند نگاه کند که آن کسی که از دور می‌آید، کدام یکی از آقایان است که به او سلام بکنم یا سلام نکنم یا جلو بروم. اینها برای آدم‌های بی‌کار است. آدم‌هایی که اصلاً [کاری ندارند.] تمام وقت او فقط دنبال خودش است؛ یعنی بر ثانیه، ثانیۀ از عمرش مواظبت می‌کند!»¹

شروع انحرافات در زمان حیات علامه طهرانی

در زمان مرحوم آقا یک عده بودند که کار اینها این بود، که بلند بشوند بیایند طهران و مجلس درست کنند، مشهد بروند، جلسه درست کنند. در همین قم جلسه درست می‌کردند. و فتنه و فساد می‌کردند، دروغ جعل می‌کردند و تهمت می‌زدند.

تازه سراغ خود آقا می‌رفتند! می‌گفتند: «آقا اگر فلان کسی ‌چنین حرفی را بزند وظیفۀ ما چیست؟» خب آقا گوش نده، دنبال کار خودت برو. این حرف که زدن ندارد، دیگر به آقا گفتن ندارد! بنده را می‌گفتند! می‌گفتند: «اگر ایشان حرفی بر خلاف حرف شما بگوید، وظیفۀ ما چیست؟» چه عرض کنم وظیفه‌تان چیست؟! یعنی اصلاً جایش نیست[که بگویم وظیفه شما چیست!]

[می‌گفتند:] «مثلاً اگر ما حرفی را از شخصی بشنویم، چه کار کنیم؟» و جالب این است که بعضی از اینها بی‌حیایی را به آن حد می‌رساندند که جلوی جمع می‌آمدند این مطلب را با آقا مطرح می‌کردند! الآن همان‌ها کسانی هستند که فتنۀ بعد از آقا را راه انداختند! تک‌تک آنها که در زمان مرحوم آقا آن کار را کردند، الآن سردمدار فتنۀ بعد از مرحوم آقا شدند. ببینید همان خط است که جلو می‌آید، البته به اتفاق یک عدۀ دیگر.