اقامۀ مجالس اهل بیت علیهم السلام

به جای تمام این حرف‌ها من می‌دیدم که پدر ما در نور ملکوت چه گفته است: ﴿خُذِ ٱلۡعَفۡوَ وَأۡمُرۡ بِٱلۡعُرۡفِ وَأَعۡرِضۡ عَنِ ٱلۡجَٰهِلِينَ﴾ یا این شخص صداقت ندارد و عناد دارد که مصداق ﴿أَعۡرِضۡ عَنِ ٱلۡجَٰهِلِينَ﴾ است و آن‌طرف را هم شامل می‌شود؛ یا اینکه بنده‌خدا از روی صداقت این را گفته است، از روی صداقت این حرف را زده است؛ خب من به باطنش نگاه کنم! چرا به این ظاهر ناپسند نگاه کنم. باید ببینم باطن چیست؟ ما به حرف هیچ‌کدام گوش ندادیم ـ وقت هم نداشتیم گوش بدهیم نه اینکه... ـ یک کاغذ ده سانتی برداشتیم [و نوشتیم:] 

بسم الله الرّحمٰن الرّحیم جناب محترم آقای فلان سلمه الله تعالیٰ. این‌جانب نسبت به اعتقاد شما راجع به این قضیّه مطلبی اظهار نمی‌نمایم، خودتان می‌دانید. اما راجع به حقیر، خداوند ما را مصداق کلام شریف مولی‌الموحّدین: «اللَّهُمَّ اجعَلنِي خَيراً مِمَّا يَظُنُّونَ و اغفِر لِي ما لَا يَعلَمُون‌¹ خدایا من را از گمان آنها بالاتر قرار بدهد و نسبت به آن گناهانی که آنها اطّلاع ندارند، مرا بیامرزد؛ قرار بدهد. سیّد محمّد محسن تاریخ فلان

و نظایر آن چند تا هست ـ‌ هفت هشت مورد بوده ـ این یک موردش بوده است. این را ما داخل پاکت می‌گذاشتیم و می‌چسباندیم که کسی نگاه نکند و به خود طرف برمی‌گرداندیم. او خیال می‌کرد که ما این را پخش کردیم، بعد خودش می‌رفت پخش می‌کرد! می‌گفت: «بله! ایشان جایی نقل نکرده است.» [درحالی که] من جایی نقل نکرده بودم. این قضیه چیست؟! این برای این است که حالا اگر من فرزند ایشان آمدم و به آنچه را که بزرگان گفتند عمل کردم. من می‌توانم بگویم من در این قضیّه به ایشان تأسی کردم، اما اگر آمدم و عمل نکردم، دیگر اینجا فرزندیِ اینها به درد نمی‌خورد. چه کسی بُرده است؟! آن کسی که دور است و عمل کرده است. او بُرده و به نتیجه و حقیقت مسئله رسیده است.