شخصیت اخلاقی، اجتماعی و سلوکی امیرالمؤمنین علیه السلام

أعوذُ بالله مِن الشّیطان الرّجیم

بسمِ الله الرّحمٰن الرّحیم

الحمد لله رب العالمین

و صلّی الله علی سیدنا و نبینا محمد و آله الطاهرین

و اللعنة علی اعدائهم اجمعین الی یوم الدین

شب نوزدهم و تحقق وعده الهی برای امیرالمؤمنین

امشب شب نوزدهم ماه مبارک رمضان و شبی است که امیرالمؤمنین علیه السّلام در امشب آن وعده الهی را اجابت کردند و خود با آغوش باز به سمت آن هدف موعود، این واقعه را استقبال کردند. قضیّۀ ضربت خوردن امیرالمؤمنین علیه السّلام یک مسئله عادی و یک امر تصادفی نبود! با توضیحی که إن‌شاءالله خواهم داد، برای رفقا روشن خواهد شد که این مسئله با اختیار خود حضرت بوده نه با عدم آگاهی و جهل به این مسئله؛ بلکه حضرت این مطلب را می‌دانستند و خودشان این مطلب را پذیرفتند و با تمام وجود نسبت به تحقق این مسئله قیام کردند.

منجّزیّت علم 

امروزه صحبت در این است که آیا می‌شود انسان نسبت به مطلبی اطلاع داشته باشد و از نقطه‌نظر تکلیف و حکم شرعی به آن مطلب بی‌تفاوت باشد؟! چون روی اصطلاح و قانون می‌گویند: «قطع و علم مُنجِّز است؛ یعنی موجب تکلیف است!» وقتی که شما نسبت به یک مسئله قطع پیدا می‌کنید باید ترتیب اثر بدهید. وقتی می‌دانید این برای شما ضرر دارد و خوردن این چیز موجب ضرر بر شما است، خوردن آن حرام می‌شود. در این مطلب برو برگردی نیست!

یا اینکه اگر بدانید پایتان را روی این سنگ بگذارید این سنگ استحکام ندارد و شما از جایگاهی به پایین سقوط می‌کنید و هلاکت اتفاق می‌افتد؛ خب این حرام است. و این علم است. و به‌طور کلی وقتی که برای انسان علم حاصل بشود آن علم مُنجِّز است و دیگر نیاز به دلیل دیگری غیر از خود آن قطع و علم نداریم. اگر شخصی بیاید و به ما بگوید؛ «حالاکه برای تو نسبت به این مسئله علم پیدا شده است، شما این کار را انجام بده یا این کار را انجام نده» نه نیازی ندارد!