پیوند معنویت و زندگی مادی در اسلام؛ پاسخ به یک شبهه اساسی

﴿يَتَوَارَىٰ مِنَ الْقَوْمِ مِنْ سُوءِ مَا بُشِّرَ بِهِ ۚ أَيُمْسِكُهُ عَلَىٰ هُونٍ أَمْ يَدُسُّهُ فِي التُّرَابِ ۗ﴾؛بلند شود از دست این ننگِ [دختردار شدن] فرار کند! [آیا آن دختر را با خواری نگه دارد یا به زور، زنده به گورش کند]» تا اینکه مردم می‌بینند هی بگویند: «خب مثل اینکه دختر زاییده‌ای! مثل اینکه دختر زاییده‌ای! حالا بالاخره شده دیگر!» از خجالتِ برخورد با مردم، سر به بیابان بگذارد! که چه؟ که دختر زاییده [است]!

﴿أَم يَدُسُّهُۥ فِي ٱلتُّرَابِ﴾؛¹ [یا] آن [دختر] را [زنده] در خاک بکند!» عجب قساوتی می‌خواهد! عجب قساوتی می‌خواهد! عجیب! واقعاً عجیب بوده [است]!

من چند روز پیش (روز نیمۀ‌شعبان) عرض کردم که

از خیلی وقت پیش (زمان شاه) یادم مانده و شاید هم این مطلب را اینجا نگفته باشم و جای دیگری گفته باشم اینکه مرحوم آقا [علامه طهرانی] می‌فرمودند که در زمان عمر، یک زنی را نزد عمر آوردند و گفتند که ایشان خلاف کرده است! زن می‌گوید: «بابا من شوهر دارم! چرا به من تهمت می‌زنید؟! چرا من [را متهم] می‌کنید؟!» عمر از شوهرش می‌پرسد که «تو در این مورد چه می‌گویی؟» شوهرش می‌گوید: ”نه! [چنین چیزی] نبوده و این طور نبوده!“

[با این حال، عمر] می‌گوید: «ببریدش سنگسارش کنید! سنگسارش کنید!»

خب آقا این که نمی‌شود [کسی را به همین راحتی متهم و سنگسار کرد]. هزار راه و هزار [دلیل نیاز دارد!] حالا این [زن] را دارند می‌آورند [تا سنگسارش کنند] و [این زن] هی داره می‌گوید: «مردم! آخر چرا [این کار را] می‌کنید؟ آخر من که [چنین کاری] نکرده‌ام!» [با این حال] این [زن] را بردند و سنگسار کردند! یعنی یکی از جنایات عمر در طول خلافتش این قضیّه است؛ که یک زن بی‌گناه، بی‌گناهِ بی‌گناه و بریء را می‌برند و سنگسار می‌کنند! به چه جرمی؟ به جرمی مرتکب نشده بود!

مرحوم آقا [علامه طهرانی] می‌گفتند: «وقتی من داشتم این قضیّه را می‌خواندم و می‌نوشتم، خیلی منقلب شدم! خیلی منقلب شدم! و تا دو ساعت، دیگر نتوانستم چیزی بنویسم! تا دو ساعت، همین‌طور اشک از چشمان من آمد و من نتوانستم [به نوشتن ادامه بدهم].» معنای حرفشان این است که خودم را در آنجا قرار دادم و خودم را در آن [صحنه] و آنجا فرض کردم. خب شما حالا توجّه کنید [و] ببینید که یک نفر می‌آید و دختر چهار سالۀ خودش را برمی‌دارد [و] زنده به گور می‌کند! اصلاً چطور می‌شود این [را] تصوّر کرد؟! یعنی شما [اصلا] می‌توانید حتی اسم حیوان [را] روی این شخص بگذارید؟! حیوان کجا این کار را می‌کند آقا؟! حیوان در قبال بچه‌اش دفاع می‌کند؛ شیر، پلنگ و گرگ و اینها در قبال [دشمنشان از] بچه‌های خود دفاع می‌کنند؛ حمله می‌کنند و خودشان را [برای نجات فرزندشان] به هلاکت می‌اندازند. اسم حیوان [هم برای این افراد زیاد است!]