پیوند معنویت و زندگی مادی در اسلام؛ پاسخ به یک شبهه اساسی

آقا فلان جنس را به نصف قیمت به من بده! 

به نصف قیمت چرا بدهم؟ من خودم به این قیمت خریده‌ام!

می‌دهی یا نمی‌دهی؟

شروع می‌کند آن لحن را در آن دستگاه [به] اجرا کردن؛ شخص می‌گوید: «بیا بردار برو. بردار برو!» هست ها! تازه این [که گفتم] کمتر [است!] [حتی] می‌رود پیش فلان شخص و از این طریق قوای روحی و فکری او را در تسخیر می‌گیرد! خب [اگر این کتاب و امثالش دست افراد نالایق بیوفتد] چه بر سر این مردم می‌آید؟! چه برسر زن و بچۀ مردم می‌آید؟! همه چیز هست. همه جور [کارها] هست. قضیه این است. اگر بخواهد این مسائل بالا بیاید، دست این مردم می‌افتد؛ این مردمی‌که هنوز هیچ چیزی دستشان نیست دارند همدیگر را تکّه‌تکّه می‌کنند. برادر به برادر رحم نمی‌کند. پسر به پدر و پدر به پسر رحم نمی‌کنند. آن وقت اگر بخواهد برای رسیدن به دنیا، از یک توان [و] آمادگی بالاتر بهره‌مند شود، دیگر آدم باقی نمی‌گذارند!

من یک وقتی [که به] درس خارج یکی از این آقایان می‌رفتم، قبل از اینکه استاد بیاید، نشسته بودم و داشتم فکر می‌کردم که [یک دفعه] دیدم دوتا طلبه دارند راجع به یک قضیه‌ای با هم حرف می‌زنند. این دارد به آن می‌گوید: «صبر کن دو ماه دیگر من به فلان جا می‌رسم. [یک] دو ماهی صبر کن! وقتی که [به فلان مقام] رسیدم، آن وقت یک پدری از این دربیاورم که بردارند بروند!» باخودم گفتم: «به‌به! به‌به! ما تا به حال آب گیرمان نیامده بود که کنار نشسته بودیم و شنا نمی‌کردیم! آب گیرمان بیاید، می‌رویم آن ته دریا و نسل ماهی را برمی‌داریم!» فقط این نیست که اکتفا کنیم! [می‌گوید:] صبر کن دو ماه دیگر به فلان چیز برسم؛ [مثلاً] به آن [مقام] قضایی برسم، آن وقت ببین که چه بر سر او می‌آورم؟! خب با توجه به این مسئله خیلی مطالب به‌دست می‌آید! خیلی مسائل نگو به‌دست می‌آید! بله خیلی مطالب!