حقیقت ربوبیت خداوند متعال (قزوین)

سؤال: سبقت رحمت بر غضب را هم از همین سه صفت اصلی می‌شود برداشت كرد یا نه، از جای دیگر باید برداشت كرد؟

جواب: ببینید رحمت در همان مرتبه اعلی از این قضیه غضب هست. غضب به قهّاریت پروردگار برمی‌گردد كه آن قهّاریت جنبه دورباشی دارد. حالا در این جنبه دور بودن، در این جنبه دورباشی ... در دعا حضرت این‌طور می‌خواهند به پروردگار عرض كنند یا به ما این‌طور می‌خواهند بفرمایند كه این دور باش هم در راستای رحمت تو قرار دارد. تو دور نمی‌كنی كه دیگر قطع كنی بین خود و بندگانت، دور می‌كنی كه او را متوجّه كنی! پس این می‌شود رحمت!

دور می‌كنی او را كه به خطاهای خودش آگاه كنی. دور می‌كنی او را كه به لغزش‌های خودش بصیر كنی. دور می‌كنی كه او را متوجّه موقعیت خودش بكنی؛ یادش نرود! یادش نرود كه كیست. یادش نرود كه چه شخصی است، یادش نرود كه چه ضعف‌هایی دارد، یادش نرود كه اوّل چه بود. یادش نرود كه قبلًا در چه منجلابی گرفتار بود و بعد رحمت خدا آمد و دستش را گرفت ... این را یادش نرود. خب این نیاز به دور كردن دارد دیگر.

عرض كردم وقتی كه انسان بخواهد همیشه در معرض مرافقت قرار بگیرد و همیشه در معرض خوش و بش واقع بشود و همیشه در معرض بیست و چهار ساعت لطف و محبّت قرار بگیرد تحمّل نمی‌تواند بكند. بعضی‌ها تحمّل یك خندیدن را هم ندارد! یك لحظه انسان با آنها بخندد دست و پایشان را گم می‌كنند! هستند افراد بی‌جنبه!

آدم همیشه باید در برخوردش با آنها یك نحوه‌ای باشد كه ... مثلا حساب و حسابی چیزی ... درست شد؟ بعضی‌ها نه، یك خرده تحمّلشان بیشتر است. از آن موقعیت تنازل نمی‌كنند، از آن تعادلی كه دارند، از آن تعادل خلاصه به یكی از دو طرف قضیه میل پیدا نمی‌كنند ... آنها خب جنبه‌شان بیشتر است، استعدادشان بیشتر است، به قول بزرگان چكّش‌خورشان بیشتر است.