حقیقت ربوبیت خداوند متعال (قزوین)

خب حالا این رزق اگر نباشد، چطور ربوبیت می‌توانست مصداق پیدا كند؟ باید رزق باشد. رب یعنی چه كسی؟ یعنی كسی كه پرورش می‌دهد. این حالی كه الآن برای مرحوم دستغیب آمد موجب پرورشش شد یا نشد؟ از كجا آمد؟ از رازقیت!

یعنی آن رازقیت روحی، آن رازقیت علمی، آن رازقیت نفسی، آن آمد این را به حال دیگری برگرداند، به شكل دیگری برگرداند كه متوجه یك مسئله‌ای شد كه قبلا نبود. این می‌شود چه؟ ربوبیت.

همین‌طور می‌آییم راجع به غفّاریت. خب انسان گناه می‌كند یا نمی‌كند؟ اگر قرار باشد كه آن كدورت گناه كه قطعا گناه كدورت دارد البته بزرگان می‌فرمودند كه سالك گناه نمی‌كند. حالا ما نمی‌دانیم جزوش هستیم؟! یعنی سالك عناد ندارد، منظورش این است. و گناهی كه از روی عناد نباشد خطاست. مرحوم آقای حدّاد به بنده می‌فرمودند. می‌فرمودند: سالك گناه نمی‌كند! اگر می‌كند زلّات است، لغزش است، خطاست، اگر عناد ندارد. آن هم خدا چه كار می‌كند؟ درستش می‌كند. غفّاریت خدا پس كجا رفته؟! مال همین‌هاست دیگر! غفّاریت خدا مال همین كارهای ما است دیگر. و الّا خدا بیاید چه كسی را بیامرزد؟ پیغمبر را بیامرزد؟! باید ما را بیامرزد دیگر! خدا كارش به غفّاریتش است ... بالاخره باید نشان بدهد من غفّارم!

پس عیب ندارد حالا ما یك خطایی هم بكنیم! كه غفّاریت خدا را نشان بدهیم! كه خدا بالأخره غفّار است دیگر ... پس خدا چه كاره است؟!

علی كلّ حال این غفّاریت خدا تا نباشد، آن كدورت گناه خب می‌آید اینجا می‌ماند دیگر! توجّه كردید؟ انسان وقتی یك كار گناه بكند، یك دروغی بگوید، احساس كدورت می‌كند یا نمی‌كند؟ می‌كند. این كدورت اینجا ایستاده. اگر قرار باشد غفّاریت خدا نباشد، این دیگر از بین نمی‌رود. خب انسان دیگر كاری نمی‌تواند انجام بدهد. این كدورت همراهش هست، می‌آید در خانه، فرض كنید می‌خوابد، بلند می‌شود، می‌خواهد نماز بخواند، خب این همراهش هست. این چطور باید برطرف شود؟ این چطور باید برطرف شود؟ آن غفّاریت می‌آید، با یك آمدن به جلسه امام حسین، او می‌بینید چه شد، هان گرفته شد! آدم نگاه می‌كند: راحت شدم! آن رحمت می‌آید این را می‌شوید جاروب می‌كند می‌ریزد بیرون.