لزوم حرکت سالک براساس فهم و بینش به‌جای غلبۀ وهم و احساس (اصفهان)

گفت مادرزن را می‌شود گرفت؟ نه آقا نمی‌شود. ما گرفتیم و شد، گرفتیم و شد. البتّه خب مادرزن داریم تا مادرزن شاید باید بگوییم كه چه جوری است؟ دو دوتا چهار تا است ولی همین دو دوتا آقا می‌شود هفت تا، می‌شود!! كم كم دو دوتا می‌شود چهار تا و نیم از اوّل نمی‌شود هفت تا، یواش یواش دو ماه دیگر می‌گذرد شما ریاضی نخواندید؟ حالا بنده به شما ریاضی درس می‌دهم دوماه دیگر می‌گذارد دودوتا می‌شود چهار و هفت دهم می‌شود دیگر درمی‌آوریم. كی به كی است؟ گفت: پشت ماشین نوشته بود چهارچهار تا بیست و هشت تا كی به كی است. خب حالا می‌گوییم می‌شود چهار تا و هفت دهم. شش ماه دیگر گذشت دودوتا می‌شود پنج تا، هی می‌رود بالا، پایین نمی‌آید بعد از یك مدّتی می‌شود هفت تا می‌ایستند پشت آن و می‌گویند هفت تا و بیخود كرده هر كسی كه گفته چهار تا. می‌گوییم آقا این این است اشتباه می‌كنید، الآن كسانی كه سالیان سال با آقا بودند مطالبی از آنها می‌شنوم كه بچه پنج ساله این مطالب را نمی‌گوید، انكار بدیهی‌ترین معیارها و مسائلی كه خود آنها از مرحوم آقا شنیدند. چرا آدم به این جا می‌رسد؟ یعنی این چه مصیبتی است كه انسان به این جا می‌رسد؟ این به خاطر این كه از اوّل انحراف را نبست، وقتی بنده گفتم آن هفته اوّل گفتم آقاجان كسی كه از هر كسی تقلید می‌كند حق ندارد به شخص دیگری بگوید، می‌دانستم كار به كجا می‌خواهد برسد، و اگر كسی هر مسئله‌ای دارد برای خودش است و نمی‌تواند به دیگری تحمیل كند، می‌دانستم، و اگر شخصی هر عقیده‌ای دارد نباید افراد دیگر را به آن سمت بكشاند، چون می‌دانستم چه مسائلی دارد پیش می‌آید و چه قضایایی دارد انجام می‌شود!! اینها خب چه بوده است از اوّل یواش یواش یواش.

هان وقتی كه من می‌دانستم مكتب پدرمان بر اساس واقعیت است نه بر اساس شعار و ما این را در سخنان ایشان و در رفتار ایشان و كردار ایشان به عنوان یك اصل مسلّم برای ما بود.