لزوم حرکت سالک براساس فهم و بینش به‌جای غلبۀ وهم و احساس (اصفهان)

شریح قاضی، عمر سعد، هان بیافتید جلو یكی یكی این افراد مردم هان عجب دیشب شریح قاضی گفت راستی حالا مثلًا ما این جا چه بگوییم كی را مثال بزنیم خودتان مثال بزنید بنده دیگر دیشب مسجد بودیم شریح قاضی آمد گفت كه ایجاد اختلاف در بین امّت مسلمین حرام است و آن شخصی كه این مسئله را به وجود می‌آورد این مسئله واجب الدّفع است، دفع آن واجب است و این دفع به هر جا برسد برسد گرچه این فرد پسر پیغمبر هم باشد! بسیار خب اینها آمدیم چه شد هان همان حرفها همین هیچ تغییری نكرد، هیچ. استدلال می‌بیینید یك استدلال همیشه در طول تاریخ این استبدال می‌گردد. آن وقت حرفهای بنده هم می‌شود باطل توجّه كردید؟! مرام بنده هم می‌شود باطل! خب حرف من چیست؟ خب بیا بگو دیگر اگر باطل است خب بیا، بنده هم این جا نشستم همین‌طور كه جلوی شما نشستم جلوی هر كسی هم بیاید همین طور می‌نشینم.

خب تو دلیل بیاور باطل است بنده هم دلیل می‌آورم اگر فهمیدم باطل است می‌گویم آقا اشتباه كردم همه جا هم اعلام می‌كنم، جرأت هم دارم جرأتش را هم دارم. اتّفاق هم برایم افتاده است پس ببینید یك جریان در تاریخ همین طور دارد می‌گردد، نقاط فقط عوض می‌شود ولی خود اصل یكی است، تفكّر یكی است، گزینشها یكی است، استفاده از اهرمها یكی است، استفاده از وسایل یكی است، یكی یكی هست، می‌گردد.

چون نفس همان است نفس آدم كه فرق نمی‌كند. آن موقع مردم فریفته جاذبه‌ها و شخصّیت‌ها می‌شوند، مگر نمی‌گفتند كه آن ابوبكر یار غار پیغمبر و پدر زن پیغمبر است مگر پدرزن پیغمبر بودن مسئله است؟ پدرزن هست كه هست. چطوری فریب طلحه و زبیر را خوردند؟! طلحه و زبیر كسانی بودند كه در جنگ احد ایستادند جزو هشت نفری بودند كه ایستادند آن دو تا بودند آن موقع ایستادند تا آخر چی تا آخر هم ایستادند؟ اینها آن موقع عَلَم اسلام را بلند كردند، ما نباید الآن آنها را تنها بگذاریم و نباید آنها را كنار بگذاریم. خب عَلم اسلام را آن موقع بلندكردند به الآن چه مربوط است؟! حالا اگر یك روزی یك كسی عَلم اسلام را بلند كرد تا آخر عمر باید پشت سر او ایستاد، این هم منطق شد؟ چقدر حماقت می‌خواهد، من كه بعد از بیست سال، سی سال درس خواندن بلند شوم بیایم این حرف را بزنم؛ فلانی عَلم را بلند كرده است نباید تنها بماند! خب عَلم را بلند كرده، همیشه بلند كند مخلص او هستیم، چاكرش هم هستیم، چرا باید الآن روی زمین بگذارد؟ چرا باید یك روز از آن مطالب كنار برود؟ چرا؟ چرا باید ندای اختلاف بدهید چرا باید این طرف و آن طرف هی شایعه سازی كنید؟ چرا باید هی نق بزنیم؟ چرا باید سوء ظن را به جای حسن ظن بگذاریم؟ چرا؟! اینها مگر مبانی بزرگان نبود؟ مگر مبانی بزرگان اینها نبود؟