لزوم حرکت سالک براساس فهم و بینش به‌جای غلبۀ وهم و احساس (اصفهان)

یك سیدالشّهدا داریم و بس و او همین است تمام شد. نه دو تا داریم، نه سه تا، نه چهار تا، نه شش تا، نه هشت تا. یك سیدالشّهدا داریم، یك ابالفضل العبّاس داریم، یك علی اكبر داریم، البتّه اینها را كه داشتیم، الآن كسی مانند اینها هست، بنده اطّلاع ندارم، نمی‌دانم مرتبه‌اینها مرتبه تالی تلو معصوم بوده، بنده اطّلاع ندارم ولی او كه امام است و معصوم است و دو برنمی‌دارد آن عبارت است از آن حقیقتی كه واسطه بین حق و بین خلق است و او امام زمان است تمام شد و بس دیگر در این جا چیزی داخل نشده است. آن كسانی كه آمدند در خیمه سیدالشّهدا كسانی بودند كه قاطی نكردند، چیزی در دلشان نداشتند.

سیدالشّهدا بیا در كوفه، می‌آییم هماره با تو می‌جنگیم كه بعد وقتی تو بر خلافت غلبه كردی ما را هم استاندار كنی، ما هم در مسائل اقتصادی شریك كنی، و بالاخره این جا را بگیریم و آن جا را بگیریم و بالاخره زن و بچّه داریم دیگر، بالاخره فك و فامیل داریم آن یكی می‌گوید كه بله در خدمت شما هستیم عرض ارادت می‌كنیم جانفشانی می‌كنیم ولی یك چشم عنایتی هم به ما بفرمایید، و حالا تقاضا بفرمایید در فلان قضیه خلاصه ما بتوانیم به مسائل تجاری‌مان راحت‌تر برسیم، آن یكی هم می‌آید می‌گوید در خدمت هستیم و جانفشانی می‌كنیم و آن جا فرمانداری را عنایت بفرمایید، خیال نمی‌كنم از خان نعمت شما چیزی كم شده باشد و و و.

چند نفر آمدند دنبال امام حسین و به امام حسین اینها را نگفتند؟ این مطالب را مطرح نكردند؟ یا به ظاهر یا در دلشان، چند نفر بودند؟ همین‌هایی كه دیدید. همین‌هایی كه شب عاشورا ماندند.

آن بزرگواری حضرت هم باعث شد، گفتند: چراغ را خاموش كنید، از من خجالت نكشید بلند شوید بروید. شما كه قاطی دارید خب بلند شوید بروید.