چگونه در فتنه‌ها حق را بشناسیم؟

این ملاک را ما همیشه باید در نظر داشته باشیم که اوّل حق را بشناسیم. شعار خیلی می‌شنوید: «آی فلان، آی فلان! این آن است، این آن است، من اینم... .» از این حرف‌ها زیاد است. نه آقا جان! شما نه اینی، نه آنی، نه فلانی. شما شخصیتت مشخص است، پدرت مشخص است، مادرت هم مشخص است. ما نگاه به کارت می‌کنیم: [اگر] دروغ بگویی، دروغگو هستی؛ اگر راست بگویی، راستگو هستی؛ اگر امانت را رعایت کنی، امینی؛ اگر خیانت کنی، خائنی. هر موقعیتی هم می‌خواهی داشته باشی، داشته باش؛ تمام شد. دودوتاچهارتا!

حضرت معیار را دست ما داد؛ دیگر نه نیاز به توجیه دارد، نه نیاز به تأویل دارد، نه نیاز به هیچ‌چیز! واقعاً آدم [بعضی] چیزهایی که این روزها می‌شنود، به‌خصوص [از] بعضی حرف‌ها، اصلاً خنده‌اش می‌گیرد؛ خنده‌اش می‌گیرد که چطور ما با الفاظ و کلمات بازی می‌کنیم. عجب! تو که باید این کار را انجام بدهی، چطور با کلمات و عبارات، یک واقعیت کنار گذاشته می‌شود!

امام صادق، مافوق ادیان است و حتی مشرکان را هدایت می‌کند

سؤالی که امروز شده بود این بود که بنده در یکی از صحبت‌هایم عرض کرده‌ام: «امام صادق علیه‌السلام مافوق ادیان است؛ مافوق کسانی است که ایمان آورده‌اند»؛ [این یعنی چه؟] بله؛ صحبت بنده این بود: امام صادق علیه‌السلام همان رسول‌الله صلّی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم است. رسول‌الله که از طرف خداوند برای هدایت مردم آمد، برای هدایت چه کسانی آمد؟ برای هدایت کسانی که قائل به توحید بودند؟ اگر قائل به توحید بودند که نمی‌رفتند بت بپرستند. برای هدایت کسانی که رسالت او را قبول داشتند؟ اگر قبول داشتند که نمی‌آمدند با او بجنگند! پس برای هدایت افرادی آمد که نه اهل توحید بودند، نه رسالت او را قبول داشتند و نه معاد را قبول داشتند. آمد با آنها رفیق شد، با آنها نشست و برخاست کرد، و به آنها گفت: «تو هم مثل منی؛ تفاوت نمی‌کنی؛ ولی خدا چشم من را باز کرده، قلب من را باز کرده؛ تو هم بیا قلبت باز شود، چشمت باز شود؛ از این منجلاب¹ بیرون بیا، از این فساد بیرون بیا؛ تو هم موحّد بشوی. این سفره‌ای که پهن شده، این سفره را خدا برای منِ به‌خصوص پهن نکرده؛ [بلکه] برای توی مشرک هم پهن کرده، برای توی دختر و زنی که مویت پیداست، برای تو هم این سفره پهن شده؛ برای تو جوانی که اشتباه فهمیده‌ای و مطلب را درک نکرده‌ای، برای تو هم پهن شده است.