اهمیت توجه سالک به خود و رفتار و مسائل خود

أعوذ باللَه من الشيطان الرجيم‌

بسم اللَه الرحمن الرحيم‌

وصلّى اللَه على سيّدنا و نبيّنا أبى‌القاسم محمّد

وعلى آله الطّيّبين الطّاهرين و اللعنة على أعدائهم أجمعين‌

طبق وعده‌ای كه در دفعه قبل داده بودیم، گرچه تأخیر شد، شكر خدا را كه توفیق زیارت دست داد. و مقصود، همین زیارت دوستان و ملاقات با آن‌ها است، و این چند جمله و چند كلمه هم از باب جوانب و حواشی و خالی نبودن عریضه و هم از این باب كه یك حرفی هم زده باشیم و یك چیزی هم گفته باشیم!

و الّا همان زیارت دوستان بهترین توفیق است برای ما و من خودم از این مسئله بسیار شاعف هستم. مخصوصا كه احساس می‌كنم در هر تغییر و تحوّلی، آن خواست‌ها مستحكم‌تر و چهره‌ها مصمّم‌تر و دیده‌ها و دیدگاه‌ها عمیق‌تر می‌شود.

مسئله، به زیادی جمعیت و سیاهی لشكر نیست. قضیه به ادراك و فهم و بینش و بصیرت باز می‌گردد.

رفقا و دوستان كه خدمتشان ارادت داریم، طبعا می‌دانند كه از سال‌های گذشته، از زمان خود مرحوم پدرمان همیشه بنده در صحبت‌هایم و در ارتباطاتی كه با رفقا و با دوستانم داشته‌ام به این نكته تأكید می‌كرده‌ام كه از كثرت جمعیت و زیادی جمعیت چیزی حاصل نمی‌شود. و مهم این است كه انسان به واقعیت برسد. ما به هر مرتبه‌ای هم برسیم و در هر رتبه‌ای هم قرار بگیریم، نعوذباللَه نعوذباللَه از پیغمبر كه دیگر بالاتر نیستیم!

افرادی كه در زمان پیغمبر حضور داشتند ... این‌ها كه عرض می‌كنم خدمتتان یك موارد مهمّی است كه هم خودتان مطّلع هستید و هم تذكّرش علی كلّ حال خالی از لطف نیست.

چیزی بوده كه بنده از بزرگان خیلی می‌شنیده‌ام و دائما در صحبت‌هایشان بر این قضیه تأكید داشته‌اند، و آن‌ها هم دغدغه و نگرانی همین مطلب را داشتند.

اما خب ما بیشتر از سایر افراد با آن‌ها مرتبط بودیم و از صحبت‌های عمومی و خصوصی آن‌ها اطّلاع بیشتری داشتیم. و كاملا می‌دانستیم كه مقصود آن‌ها چیست و رفتار آن‌ها چگونه است.