اهمیت توجه سالک به خود و رفتار و مسائل خود

از این نماز به آن نماز تضمین، از این نماز به آن نماز تضمین، افكار شما را در اختیار می‌گیرد، تصوّرات شما را در اختیار می‌گیرد، حركات شما را در اختیار می‌گیرد تا می‌رساند شما را به نماز بعدی. نماز بعدی هم با شرائطها! نه این‌كه سرسری! كه آدم در نماز حواسش نباشد. یكی می‌گفت ما همه گمشده‌هایمان را در نماز پیدا می‌كنیم! نه! واقعا به آن نماز بعدی شما را با آن شرائط می‌رساند. خب طبعاً این نماز نمازی است كه انسان را (تَنْهى‌ عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ)¹ می‌شود. از آن خطرات محفوظ می‌دارد و آنچه را كه برای او مفید است به قلب او القاء می‌كند.

لذا در یك تصمیم‌گیری شما و رفیقتان هر دو یك شرائط را دارید، شما این تصمیم را می‌گیرید، رفیقتان می‌رود یك تصمیم دیگر می‌گیرد.

این از كجا آمد؟ چرا شما این تصمیم را گرفتید؟ دلائل هم برای هر دویتان هم یكسان است، مسائل هم برای هر دویتان یكسان است. چرا شما تصمیم را این طرفی گرفتید. چرا شما به این شخص تمایل كردید، او می‌گوید نه این خوب است .... این كجاست؟ به خاطر این است كه یك جای كار گیر است!

به او از آن طرف دارد القاء می‌شود: برو برو به آن طرف! برو! برو به آن طرف!

هان! آن كار خوب است! این رفیق خوب است! این عمل خوب است! این تصمیم ...

به شما دارد از یك جای دیگر! خودتان هم نمی‌دانیدها! این طرفی برو! من از این خوشم می‌آید. من از ارتباط با این احساس بهجت می‌كنم. این از كجا آمد؟ این از همان‌جاست!

این از همان‌جایی است كه انسان باید خودش را وصل كند و وصل هم به نماز است.

این‌ها را باید به جوان‌ها گفت. همان‌طوری كه تو برای درست نیاز به مطالعه داری و اگر مطالعه نكنی نمی‌توانی درس‌هایت را قبول شوی، نمره نمی‌توانی بیاوری، عبور از این مراتب دنیا و رسیدن به آنجا و مرتبه نفس هم راهش این است. پس اگر نماز نخواندی سر خدا كلاه نمی‌رود. خدا نیاز به نماز ندارد. كلاه سر ملائكه‌اش هم نمی‌رود. چون ملائكه نمازشان را می‌خوانند، به من و شما هم نگاه نمی‌كنند! سر اولیای خدا هم كلاه نمی‌رود، سر آنهایی كه این حرف‌ها را می‌زنند ... سر خودت رفته! حالا می‌خواهی بخوان، می‌خواهی نخوان. درست؟ با راه و روش صحیح باید مطالب را ...