راهنمای فلاح و سعادت ابدی

درست شد؟ نخوری نمی‌توانی این‌ها را بنویسی. با اصراراین‌ها را به آقا می‌داد و ظرف ایشان را برمی‌داشت و می‌برد. یك ساعت بعد هم نمی‌دانم آب میوه می‌آورد، چه می‌كرد. این كار كه مطلبی نیست تازه، این مسئله‌ای نیست.

ایشان یكی از كارهایی كه انجام می‌داد این بود: افرادی كه بر علیه خودش پیش آقا سعایت می‌كردند از زن‌ها، وقتی كه یك قضیه‌ای بین آقا و آن‌ها پیش می‌آمد، ایشان می‌رفت و شفاعت می‌كرد! یعنی مرحوم آقا می‌خواستند قطع كنند، ایشان نمی‌گذاشت! یعنی حتی نسبت به دشمن خودش! می‌گفت: چرا این آب باید قطع بشود، چرا این جوی آب باید قطع بشود.

و مسائل دیگری كه خیال می‌كنم حتی خود ایشان هم راضی نباشند كه ما بیاییم پا از حدّ فراتر بگذاریم واز بعضی خطوط قرمز تجاوز كنیم.

آن‌وقت نتیجه‌چه می شود، نتیجه‌اش این است: الآن در یك جایی هست، وقتی از او سؤال می‌كنند: از كجا این‌رتبه را به تو دادند؟ به خاطر نمازهایی است كه خواندی یا به خاطر نماز شب؟ چون نماز شب ایشان ترك نمی‌شد آیا به خاطر دعا بود؟ گفت نه! به خاطر هیچ‌كدام از این‌ها نبود. به خاطر سختی‌هایی كه برای شوهرم و رفقا ودیگران كشیدم. خودش بیان كرده، ببینید! بی‌حساب اجرنمی‌دهند! حساب است. هرچیزی حساب دارد. بله، نماز؟ خوارج هم نماز یومیه و هم نماز شب می‌خواندند، آنها قرآن را آویزان كرده بودند به گردنشان و می‌خواندند، ولی چه فایده دارد؟ در مقابل ولایت ایستاده بودند و آن كارهای فجیع را هم می‌كردند؛ زن حامله را وسط راه می‌آوردند:

بگو ببینم تو با علی هستی یا با كه هستی؟

بیچاره بدبخت، بیچاره شیعه، می‌گفت: من با علی هستم.

با علی هستی؟ بیا پایین ببینم! مثل این‌كه حامله‌ای!

با چاقو و خنجر می‌زدند، شكمش را باز می‌كردند، بچه‌اش را درمی‌آوردند: ببین بچه‌ات پسر است یا دختر است!

آن‌وقت نماز شب هم می‌خواندند! توجه كردید؟ این نماز شب هم می‌خواند؛ و افتخار هم می‌كند: ما بلند شدیم، برای نماز بلند شدیم، برای سحر بلند شدیم، برای این چیزها بلند شدیم. ولی چه است؟ این آهن است! این سنگ است، این آدم نیست! این سنگ است، این آدم نیست. این یك تكه فلز است، این چوب است. چون حیوان هم این كار را نمی‌كند؛ حیوانات نمی‌كنند این كار را.