اهمیتِ حفظ برکات ماه مبارک رمضان

ایشان فرمودند: «به سؤال‌های اینها نگاه نکن، به جواب علامه نگاه کن!»

خیلی حرف است! یعنی این مرد خرد محض است، عقل محض است، حکمت محض است، آن حرفی که می‌زند باید دید که چه مطلبی هست، حالا او هرچه می‌گوید بگوید برای خودش.

یکی از همین شیخ‌ها درآمده بود گفته بود: آقا این شیطان [بدتر] است یا عمر پیش خدا؟ شیطان خلاصه أسوء حالاً است حالش بدتر است یا اینکه عمر؟ کدام‌یک از این دو؟

که اصلاً همه صدایشان در آمد آخر این چه سؤالی است داری می‌کنی؟ بر پدر هردویشان هم شیطان و هم عمر. آخر حرف است؟ این مرد به این بزرگی می‌آید اینجا وقتش را می‌گذارد آن‌وقت تو داری از این سؤال می‌کنی شیطان بدتر است یا عمر؟

ایشان می‌گفتند: «نگاه نکن به سؤالی که افراد می‌کنند، نگاه به جواب علامه کن!»

ما نباید نگاه کنیم به کار خلاف دیگران. باید نگاه کنیم ببینیم ما چه تکلیف و وظیفه‌ای داریم. کار خلاف دیگران و اشتباه دیگران را ما نباید با خلاف و اشتباه خود پاسخ بدهیم. ما باید با کار صحیح [پاسخ بدهیم]. نتیجه‌اش چه شد؟ نتیجه‌اش این شد که همۀ افراد گفتند: آفرین بر این! افرادی که اصلاً در فكر نبودند، اصلاً در این فكرها هم نبودند. گفتند که: حالا می‌فهمیم چه کسی برای خدا هست! کسانی که اصلاً نه این‌طرف هستند نه آن‌طرف‌ها، کسانی که مثلاً اقوام بودند، چه بودند فلان بودند. بالأخره مردم جو نخوردند که بابا! می‌فهمند، درک می‌کنند، و فكر می‌کنند. گفتند حالا فهمیدیم.

ما چه کردیم؟ ما یک مجلس فاتحه گذاشتیم طهران، نگذاشتیم؟! چند نفر آمدند؟ چند نفر؟ با اینکه ما از طهران آمدیم مشهد، آنها خودشان در طهران بودند؛ من چند تا بیشتر ندیدم، حالا یک دو سه تایی که نماینده فرستادند که گفته بودند می‌آییم و نیامدند. خیلی خب! حالا از دوستانشان چند نفر نیامدند؟ من که شاید سه چهارتا دیدم. دو سه تا یا اصلاً دو سه‌تا بیشتر ندیدم نمی‌دانم.