چگونه از زیارت بیشترین ثواب را ببریم؟

زیارت خدا در عرش، یعنی قرار گرفتن در مقام اراده و مشیّتِ پروردگار

این یعنی چه؟!‌ کلام کلامِ امام است. [کلامِ] امثال بنده که نیست. امام چنین مطلبی را می‌فرماید. خدا را در عرش زیارت کردن یعنی چه؟! این چه احساسی است؟! این چه تحوّلی است که برای انسان پیدا می‌شود که انسان خدا را در عرش زیارت کند؟! عرش مقام تقدیر و مشیّت است! عرش، مقامِ لوح و قلم است! مقام لوح و قلم محفوظ است. ﴿اَلرَّحْمٰنُ عَلَى اَلْعَرْشِ اِسْتَوىٰ﴾،¹ یعنی خدا بر عالَمِ مقدّرات و بر عالَمِ تقدیر و بر عالَمِ مشیّت و اراده و افاضه حاکم است و سیطره دارد. یعنی وقتی که امام رضا را زیارت کردی، در مقام اراده و مشیّتِ خدا قرار می‌گیری! این مسئله چیست؟! در مقام مبدأ و منشأ نزولِ افاضه واقع می‌شوی! نه اینکه به تو افاضه می‌شود. آن افاضه که خب برحسب مراتب به همه می‌شود؛ [بلکه] خودت در آن مقام قرار می‌گیری! خودت در آن جایگاه قرار می‌گیری! این مسئله مسئلۀ آسانی نیست. یعنی [نباید] یک تصوری کنیم [که] همین‌طور انسان می‌آید و امام رضا علیه‌السلام را زیارت می‌کند [و مسئله‌ای عادی است].

با وجود آثار زیارت، همنشینی معصومین برای بسیاری از افراد ثمری نداشت

اما صحبت در این است که انسان [برای زیارت] باید چه شرایطی را آماده کند؟ از این موهبتی که خدا نصیبش کرده است، چقدر باید استفاده کند؟ ما به موسی بن جعفر عرض می‌کنیم: «یابن رسول‌الله، شما می‌فرمایید کسی که فرزندِ شما را زیارت کند، خدا را در عرش زیارت کرده»؛ مگر همین اصحاب [شما] نبودند که در کنارِ فرزند شما بودند و بیربیر مثلِ دیوار به فرزند شما نگاه می‌کردند؟ مگر در کنار فرزند شما نبودند؟ مگر مصاحبت نداشتند؟ مگر خلیفۀ عباسی (مأمون) در کنار فرزند شما نبود؟ پس چه‌کسی فرزند شما را کشت؟ که شهید کرد؟! اینها را که شهید کرد؟!»

ما وقتی زیارت می‌کنیم، قبر حضرت و بدن مطهرِ حضرت را زیارت می‌کنیم؛ روح حضرت که همه‌جا هست؛ [اما] خب افراد در کنار خود امام رضا بودند، در کنار پیغمبر بودند، در کنار امام حسن بودند! آنهایی که آمدند و بعد از رسول‌ خدا، زدند درِ خانه را روی دختر پیغمبر شکستند و بدنش را تکه‌تکه کردند، چه کسانی بودند؟ همین‌ها [در کنار کسی بودند] که از امام رضا بالاتر [بود]. پیغمبر بالاتر از امام رضا بود دیگر؛ او جدّ امام رضا بود. او اصل بود و منبع بود. اینها همان‌هایی بودند که سجاده‌شان را می‌گذاشتند پشت پیغمبر نماز می‌خواندند؛ دیگر نیاز به قبر و زیارت و آمدن از آنجا نداشتند! چرا؟ چون نخواستند از همان مرحله‌ای که هستند بالا بیایند. [به] این علت است. خواستند در همان مرتبه باشند، پیغمبر را هم داشته باشند.