چگونه از زیارت بیشترین ثواب را ببریم؟

آثار عجیب زیارت امام رضا علیه‌السلام و بزرگان و اولیاءالهی

این مسئله، مسئلۀ مهم است. مطلب مهم این است که انسان در این زیارتی که می‌آید [به صرف تغییر حال اکتفا نکند]. گرچه خود زیارت اثر دارد؛ شکی در این مسئله نیست. شما در حرم که می‌روید، حالتان عوض می‌شود. شکّی در این قضیه نیست. در صحن که وارد می‌شوید، حالتان عوض می‌شود. وقتی که در حرم نشسته‌اید و توجّه دارید، در آنجا احساس می‌کنید که حالتان و وضعیتتان تفاوت می‌کند؛ آنجا تجلّیِ بیشترِ ظهورِ حضرت است؛ چون خودِ بدنِ مطهرِ حضرت در آنجاست، روح در آنجا تجلّی بیشتری دارد و ارتباط بیشتری دارد؛ و اِلاّ امام رضا اینجا هم هست، در آنجا هم هست، امام رضا در امریکا هم هست، استرالیا هم هست؛ هیچ فرقی نمی‌کند، هیچ تفاوتی نمی‌کند. زمین که تفاوت نمی‌کند. آنها حقیقتشان حقیقت ملکوتی است و ماده تحت سیطرۀ ملکوت است؛ منتها از نظر مسائل ظاهری هم آن جنبۀ ملکوت، نسبتِ تعلّقش به عالم مُلک در نوسان است؛ طبعاً آنجایی که خودِ بدنِ امام علیه‌السلام و معصوم هست [روح آن معصوم تعلّق بیشتری دارد]. یا اولیاء و بزرگان و عرفایی که می‌گویند: «سرِ قبر بزرگان و عرفا بروید»، برای چیست؟ خب از همین‌جا می‌شود فاتحه خواند. این به‌خاطر این است که تعلّق و ارتباط در آنجا بیشتر است؛ حال‌و‌هوا فرق می‌کند و مسئله تفاوت دارد. اینها همه جای خودش محفوظ؛ واقعاً مسئله همین‌طور است.

امام کاظم علیه‌السلام: «هرکس فرزندم را زیارت کند، مانند کسی است که خدا را در عرش زیارت کرده است»

یک روایتی موسی بن جعفر علیه‌السلام فرموده‌اند، اتّفاقاً دیروز که [به زیارت] مشرّف می‌شدم، دمِ در [حرم هم] نوشته بود:

مَن زارَ ابنی علیّاً فی غربتِه و باتَ عندَه لیلةً، کمَن زارَ اللهَ تعالیٰ فی عرشِه.

«کسی که فرزندم علی را در غربتش زیارت کند و یک شب را هم در آنجا بیتوته کند (یعنی آنجا باشد و یک شب سکونتش در مشهد باشد)، مانند این است که خدا را در عرش زیارت کرده است.»