ملاک و معیار وجوب اطاعت از اولیاء الهی (مشهد مقدس)

 بنده خودت كن، ما را عبد خودت كن، دنیا را از ما بگیر تعلقات را بگیر، همه را بگیر خودت را نگه دار یعنی واقعاً اگر امام زمان بیاید ما یك هم‌چنین حرف‌هایی به ایشان می‌زنیم؟ او از ما چه توقعی دارد؟ راه را بزرگان نشان دادند آقای حداد، در روح مجرد¹ مرحوم آقا چه می‌گویند؟! ما می‌رویم پیش امام ... این همان ربط معنوی است دیگر نیاز به دیدن ندارد، شما همین كه توجه كنید الان به حضرت این‌طور كنید همان حضرت در همان‌جا نفس آن توجه حضور دارد اگر این نبود كه اصلًا توجه هم نبود، حضرت خودش در آن توجه حضور عِلّی دارد، علت آن توجه نفس حضور است كه بعد آن مسئله محقق می‌شود. این را می‌گویند سلوك عقلانی، سلوك عقلانی كه این همه شنیده‌اید معنایش این است كه انسان همان حقیقت خودش را و نفس خودش را و باطن خودش را، همان را متصل كند به حقیقت و باطن و نفس و مبدأ هستی بدون توجه به ظاهر كه ظاهر چیست، ظاهر این است و آن است.

 من یك وقتی فكر می‌كردم راجع به اینكه اصلًا چرا مثلا امام جواد باید نه ساله باشند و به امامت برسند؟ یا امام هادی مثلا هشت سالشان بود؟ از همه اینها مهم‌تر خود امام زمان خودمان اینكه از همه سنش كمتر بود. امام جواد آخر مگر می‌شود در نه سالگی [امام بشود]؟ چرا نمی‌گویند امام زمان كه پنج سالگی بود آن را از قلم چرا می‌اندازید؟ بعد گفتم اصلًا شاید خدا می‌خواهد بگوید كه اصلًا ولایت در ظاهر نمی‌گنجد، ظاهری نیست چه پنج ساله چه یك ساله چه شش ماهه ... وقتی‌كه آن حقیقت ولایت تجلی خارجی پیدا می‌كند حالا می‌خواهد یك سالش باشد می‌خواهد صد سالش باشد، می‌خواهد چهل سالش باشد. ما گذشت زمان را دخیل می‌دانیم در تلقی آن حقیقت ولایی لابد یك‌خرده وزن هم این وسط مؤثر است و یك باسكولی هم می‌خواهد كه اینجا هرچه شاید وزن بیشتر باشد این تجلی قوی‌تر بشود ولی قضیه این نیست این همه چیست؟ همه توهمات است، سلوك یعنی شما از این توهمات دربیایی، یعنی بین امام زمان چهار پنج ساله و بین پیغمبر شصت ساله فرق نگذاری این است معنای سلوك، بین امام جواد نه ساله و بین پدرش امام رضا پنجاه و هفت ساله فرق نگذاری این یعنی سلوك، از این توهم از این تصوّر از این اعتبار، از این چیزها خارج شدن، این حال را وقتی پیدا كردیم آن‌موقع یك خبرهایی دارد می‌شود و یك چیزهایی پیدا می‌شود، ان‌شاءاللَه خدا قسمت كند این هم برای امشب.