شیعۀ واقعی یعنی پیرو حق و کلام معصوم علیهالسلام

بحث‌های ما و مطالبی را که در درس داریم و خیلی از مطالبی که هنوز [باقی] مانده و اینها باید در طول جلسات تا هر چه خدا [بخواهد مطرح] بشود، بر اساس زیراکس و کُپی و تقلید و امثال ذلک نیست. این [بحث‌هایی که بر اساس زیراکس و کُپی و تقلید و امثال ذلک باشد] می‌شود بحث‌های تقلیدی. [که] یک تقریراتی مطالعه کنند و بیایند یک خرده [از] آن و یک خرده از آن بزنند و اسمش را هم درس و بحث بگذارند. اینها بحث‌های تقلیدی است؛ اینها بحث‌های زیراکسی است. این [فرد]، این را گفت و آن [فرد]، آن را ‌گفت. این [مطلب] به این دلیل باطل است و آن [مطلب] به همین دلیل درست است. بعداً هم از آن چه در می‌آید؟ بعداً هم [از] نتیجه صحبت این در می‌آید که: «تفریق بین صلوات، گرچه سنّت رسول‌الله بوده، ولی چون الآن شعار شیعه است، ما الآن باید جمع در صلوات کنیم ولو اینکه مخالف با سنت رسول خداست.»¹ این نتیجه کل این بحث‌ها می‌شود. توجّه کردید؟ نتیجه‌اش این است. حالا یک موردش را گفتم و بقیّه دیگر بماند. بله! نگوییم بهتر است. فردا می‌آیند دو تا هم می‌گذارند بارمان. [می‌گویند]: «آقا فلان کرده، چه کار کرده» توجّه کردید؟! این مربوط به [این موضوع].

آن [چیزی] که ما وظیفه داریم بگوییم، این است [که] ما باید ببینیم فهم امام و مطلب امام علیه السّلام چیست، والسلام! به هیچ چیزی دیگر هم نباید کاری داشته باشیم. حالا این به هر جایی که رسید، رسید و به هر نکته‌ای که رسید، رسید. با مواردِ سایر افراد موافق بود، فَبِها؛ موافق نبود، نبود. آقایان، غیر از یک مسئله‌گو، چیز دیگری نیستند. برای ما وحی نمی‌آورند. و مطالب آقایان، برای ما موجب یقین و موجب علم نیست. آنچه که ما متعبّد به قبول هستیم، فقط و فقط کلام چهارده نفر [معصوم] است؛ آن منشأ و اصل برای این مطلب است.