
حفظ حریم تشیع در استعمال تعابیر و جملات
ضرورت تأمل در ریشهها و پیامدهای حوادث
نگاه دقیق به تاریخ اسلام و وقایع معاصر، ما را از تحلیلهای سطحی و ظاهرگرایانه نسبت به رخدادهای اجتماعی، سیاسی و دینی برحذر میدارد. حضرت آیةالله سید محمدمحسن حسینی طهرانی (قدّس سرّه) با تأکید بر این مسئله، هشدار میدهند که بدون شناخت نیات پنهان و اهداف باطنی، انسانها در دام تحریف حقیقت و قضاوتهای اشتباه گرفتار میشوند. ایشان با طرح نمونههایی از عاشورا، جنگ ایران و عراق و برخی تحولات سیاسی، بر ضرورت تمایز بین ظاهر و باطن، و لزوم حفظ حرمتها و مرزهای فکری در مکتب اهلبیت تأکید میکنند. این سخنرانی، دعوتی است به بصیرت، احتیاط در قضاوت و پاسداری از حریم معارف ناب تشیع.
حفظ حریم تشیع در استعمال تعابیر و جملات
توضیحات:
نگاه دقیق به تاریخ اسلام و وقایع معاصر، ما را از تحلیلهای سطحی و ظاهرگرایانه نسبت به رخدادهای اجتماعی، سیاسی و دینی برحذر میدارد. حضرت آیةالله سید محمدمحسن حسینی طهرانی (قدّس سرّه) با تأکید بر این مسئله، هشدار میدهند که بدون شناخت نیات پنهان و اهداف باطنی، انسانها در دام تحریف حقیقت و قضاوتهای اشتباه گرفتار میشوند. ایشان با طرح نمونههایی از عاشورا، جنگ ایران و عراق و برخی تحولات سیاسی، بر ضرورت تمایز بین ظاهر و باطن، و لزوم حفظ حرمتها و مرزهای فکری در مکتب اهلبیت تأکید میکنند. این سخنرانی، دعوتی است به بصیرت، احتیاط در قضاوت و پاسداری از حریم معارف ناب تشیع.
حفظ حریم تشیع در استعمال تعابیر و جملات
16اجتناب از قیاس اشخاص و حوادث با عاشورای سیدالشهداء
یک مطلب دیگری که بدنبال آن قضیّه است و یک مسئلهای است که خیلی مهم است این است که: ما نباید در تعابیرمان مطالب و مسائل را با هم خلط کنیم، حدود و موقعیّت هر شخصی باید مشخّص بشود، ماهیّت هر حادثهای باید روشن باشد و کسی را به کس دیگر و حادثهای را به حادثه دیگر نباید قیاس کرد و این از مطالبی است که مورد نظر والیان امر ما نیست، امامان ما تمام تلاششان بر این بوده که حریم را در همه قضایا نگه دارند، حریم را در هر جایی حفظ کنند.
خصائص حادثۀ عاشورا در پرتو کلام امیرالمؤمنین
وقتی که امیرالمؤمنین علیهالسّلام راجع به مسئله عاشورا میفرماید: هنا مَناخُ رکابٍ و مَصارعُ عشّاقٍ لم یَسبِقهم سابق و لا یلحقهم لاحق1. این قضیّه با این کیفیّت مسئلۀ منحصر به فردی است. در دنیا قتل و غارت خیلی بوده، از اوّل خلقت آدم تا زمان ظهور حضرت قتلها و کشتارها هست، جنگها بوده، تجاوزها بوده، تخریبها و تدمیرها بوده، ولی عاشورا در طول تاریخ فقط یک روز بوده آن هم روز دهم محرم بوده! [اگر] شما بخواهید به نفس هویّت خارجی نگاه کنید، نه هویّت با همه حقایقی که درش هست، آن همان ظهور ماهیّت میشود، منظورم همان نمود خارجی است؛ اگر بخواهیم [اینگونه] نگاه کنیم با مسئله عاشورا شاید اختلافی نداشته باشد، بالأخره در آنجا آدَمَند و تیر و خون است و در اینجا هم همینطور تیر و گلوله و خون و از بین رفتن است، تفاوتی در این مسئله از این نقطهنظر ندارد، چون در هر دو قضیّه انسان است و جنس و فصلش حیوان ناطق است و این صورت ظاهر مسئله است.
ولی صورت باطن قضیّه آن صورتی است که این واقعه را از بقیّۀ وقایع ممتاز کرده است، آنصورت صورتِ واقعی است و ما بهخاطر آن صورت واقعی هر سال عزاداری میکنیم نه بهخاطر اینصورت ظاهری، اگر بهخاطر صورت ظاهری باشد هر روز باید عزاداری کنیم، بالأخره هر روز یک جا قتلی و غارتی بوده، الآن هست، سابق بوده، همیشه این مسئله بوده. اینکه الآن هر سال ما را به دنبال خود میکشد و بخواهیم یا نخواهیم دلهای ما متحوّل میشود برای چیست؟ برای این است که امام حسین کشته شده است؟ خب خیلیها در طول تاریخ کشته شدند، اینکه تحوّل ندارد، [یا] بهخاطر اینکه بر بدن امام حسین اسب تازاندند؟ اینقدر در تاریخ بوده ماشین و تانک از روی جنازه رد شده، از اسب هم بدتر، چرا ما آن را عاشورا نمیگیریم [و] خطاب عاشورا نمیکنیم؟
- قـالَ أميرُالمُؤمِنينَ عَلِىٌّ عليه السلام: «هـذا ... مَصارِعُ عُشّـاقٍ شُـهَداءِ لايَسْبِقُهُمْ مَنْ كانَ قَبْلَهُمْ وَ لايَلْحَقُهُمْ مَنْ كانَ بَعْدَهُم»
تهذيب، ج6، ص73 و بحار، ج98، ص116.
- قـالَ أميرُالمُؤمِنينَ عَلِىٌّ عليه السلام: «هـذا ... مَصارِعُ عُشّـاقٍ شُـهَداءِ لايَسْبِقُهُمْ مَنْ كانَ قَبْلَهُمْ وَ لايَلْحَقُهُمْ مَنْ كانَ بَعْدَهُم»
