اسفار درس 642: واقعه عاشورا و تمایز آن با سایر جنگ ها -
فرق عاشورا با سایر جنگها
توضیحات:
اسفار درس 642: واقعه عاشورا و تمایز آن با سایر جنگ ها -
فرق عاشورا با سایر جنگها
5تلمیذ: آن کسی که یک بار حج واجب رفته، عمرۀ واجب ساقط است دیگر؟
استاد: بله، تمام شد دیگر. یا اینکه مثلاً فرض کنید کسی که وارد مکّه میشود حج را میرود انجام میدهد، وقت برای عمرۀ ورود ندارد، بعد هم مضطر میشود که برگردد، میتواند شخصی را نیابت کند که عمره را از طرف او انجام بدهد؛ [یعنی] همان عمرهای که به گردنش هست، آن عمره عمرۀ ورود به حرم و مکّه است؛ میتواند یکی را نائب کند که برود انجام بدهد.
تلمیذ: اگر کسی وقت ندارد، باید یکسره برود عرفات؟ لازم نیست که از بیرون مکه از میقات احرام ببندد؟ از داخل مسجد الحرام میتواند برای حج تمتع محرم بشود و احرام ببندد؟
استاد: بله، البتّه برای کسی که برای حج نیت دارد، [برای] ورود در حرم باید در حال احرام باشد (آن از آن نظر است)؛ غیر از کسی است که حالا در حرم است، بعد میخواهد به مکّه برود. کسی که از بلاد ناحیه میآید، برای ورود به حرم، احرام میخواهد.
تلمیذ:. یک روایت داریم [که] میگوید: «بعد از شهادت امام حسین علیه السلام نه عید فطری هست نه عید اضحی (نه عید فطر است و نه عید قربان) تا زمانیکه امام زمان ظهور کند» منظورش چیست؟
استاد: مثلاً داریم که قبل از قضیّۀ عاشورا لقب «سیّدالشّهدا» به حمزه اطلاق میشد و بعد در قضیّۀ عاشورا آن لقب برگشت و فقط به سیّدالشّهدا [حسین بن علی علیه السلام] تعلق گرفت؛ یعنی این جریان عاشورا، جهت عیدیت [عید] فطر و عید قربان را برداشت؛ چون آن عیدی که بین همه مشترک هست، عید فطر و قربان است دیگر.1
تلمیذ:.توفیق حاصل نمیشود تا ...؟
استاد: نه همین است؛ یعنی آن جهت سرور و عید بودن، بهخاطر این مصیبت منتفی شده، مگر با ظهور [امام زمان علیه السلام]؛ چون [روایت] داریم [که]: «هموم و غموم ما اهلبیت مرتفع نمیشود مگر با ظهور امام زمان.» این هم همین است دیگر. «الذی جعلته للمسلمین عیدا»؛ این جنبۀ عیدیت با آمدن واقعۀ عاشورا برداشته میشود. در واقع دیگر عیدی نیست.
- الکافي, ج۴, ص۱۷۰و 169؛
عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ عَمَّنْ ذَكَرَهُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سُلَيْمَانَ عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ لَطِيفٍ اَلتَّفْلِيسِيِّ عَنْ رَزِينٍ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ : لَمَّا ضُرِبَ اَلْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ بِالسَّيْفِ فَسَقَطَ رَأْسُهُ ثُمَّ اُبْتُدِرَ لِيُقْطَعَ رَأْسُهُ نَادَى مُنَادٍ مِنْ بُطْنَانِ اَلْعَرْشِ أَلاَ أَيَّتُهَا اَلْأُمَّةُ اَلْمُتَحَيِّرَةُ اَلضَّالَّةُ بَعْدَ نَبِيِّهَا لاَ وَفَّقَكُمُ اَللَّهُ لِأَضْحًى وَ لاَ لِفِطْرٍ قَالَ ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فَلاَ جَرَمَ وَ اَللَّهِ مَا وُفِّقُوا وَ لاَ يُوَفَّقُونَ حَتَّى يَثْأَرَ ثَائِرُ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ.
ترجمه: رزين گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود: «آنگاه كه امام حسين بن على عليه السّلام با شمشير ضربت خورد و تنش بر زمين افتاد و قاتل براى جدا كردن سرش شتاب كرد، منادى از درون عرش ندا داد: ”هان اى امّت سرگردانِ گمراهِ بعد از پيامبرشان! خداوند شما را براى عيد قربان و فطر توفيق ندهد.“» سپس امام صادق عليه السّلام فرمود: «سرانجام آنان توفيق نيافتند و توفيق نخواهند يافت تا آنگاه كه منتقم خون حسين عليه السّلام براى خونخواهى قيام كند.»
- الکافي, ج۴, ص۱۷۰و 169؛

