در بارۀ کتاب افق وحی

گفتم صحیح است، درست است که رسول خدا در بعضی از اوقات حتی طبق تصریح صحاح نماز مغرب و عشا را به‌خاطر مسائلی اجتماع می‌خواندند؛ در سفر، منةً علی العباد و تسهیلاً علی المکلفین؛ با همدیگر، جمع می‌خواندند لذا در سفر اشکال ندارد، ولی اصل و اساسِ سنت بر این بوده است [که جدا خوانده بشود].

حتی خواندن نماز عشا دیرتر از وقت هم باز مستحب است. یعنی الآن نماز مغرب را که انسان به جا می‌خواند، در بعضی روایات داریم حتی از وقت خودش هم دیرتر بخوانیم حتی بهتر است؛ از همان یک ساعت و نیم هم که می‌گذرد بهتر است که یک مقداری انسان باز به تأخیر بیندازد.

[صریحا] گفتم نخیر، حق با شما است. منتهی شما می‌گویید [جمع خواندن] باطل است، ما می‌گوییم نه، باطل نیست، ما این را می‌گوئیم؛ ولیکن الان برخلاف است.

چرا نباید انسان منصف باشد؟! چرا؟! مگر ما کاسه داغ‌تر از آش هستیم؟! دل ما برای شیعه بیشتر می‌سوزد یا دل امام زمان؟! اگر امام زمان به‌جای بنده بود و با آنها صحبت می‌کرد چه می‌گفت؟ حضرت چه می‌گفت؟ می‌گفت نخیر اینکه ما می‌کنیم درست است، همین.

آن فرد می‌گوید آقا بروید طبق مدارک خودتان [ببینید نماز را به جمع خواندن درست است یا به تفریق؟] چطور ما سنی‌ها را محکوم می‌کنیم؟ مگر محکومشان نمی‌کنیم که بروید طبق مدارک خودتان نگاه کنید که اگر علی بر ابوبکر افضل بود، [دنبال علی بروید] و اگر ابوبکر بر علی افضل بود دنبال ابوبکر بروید ما هم دنبال ابوبکر می‌رویم! قبول داریم دیگر! ما با آنها این‌طوری بحث می‌کنیم دیگر!

مرحوم علامۀ امینی الغدیری که نوشت، چه چیزی نوشت؟! همه را از مدارک اهل‌تسنّن آورد؛ گفت: آقا کتاب‌های خودتان است. در کتاب‌های خودتان است بروید نگاه کنید. خب اینکه [در جواب] ماندند برای چیست؟ برای همین است که ماندند وإلاّ اگر اینطور نبود، اگر از کتب خودشان [دلیل نمی‌آوردند] می‌گفتند شما از کتاب‌های ما دلیل نیاورده‌اید، فایده ندارد، بیخود است، غیر مستند است، ادلۀ حجّیت کتاب‌های ما این است. خب دیگر در این موارد ما مسلوب‌الحجیّة می‌شدیم. اما نه! از خود کتاب‌های آنها برای این قضیّه [دلیل] می‌آوریم.