چگونه واردِ کشتی نجات امام حسین شویم؟

اکتفا نکردن بعضی از ارادتمندان علامۀ طهرانی به مجالس ایشان

این حتی در سابق هم بوده است. ما می‌دیدیم که بعضی همان مجلسِ رسمیِ صبحِ مرحوم آقا [علامۀ طهرانی] مثلاً برایشان یک مقداری کم است. احساس می‌کردند که حالا به یک جایی بروند، حسابی دوسه ساعتی سینه بزنند [و بگویند]: «آخِیش! خوب شد حالا یک سینه‌ای زدیم! آره بابا! یک ربع بیست دقیقه [در صبح] که نشد برای امام حسین عزاداری کنیم!» خب دیگر سلیقه فرق می‌کند.

علی‌کل‌حال خواستم این مسئله را هم خدمت رفقا عرض کنم. رفقا با مطالبی که بنده خدمتشان عرض کرده‌ام، آشنایی دارند و کسی نمی‌تواند بگوید که من نمی‌دانم و اظهار بی‌اطّلاعی کند. این اظهار بی‌اطّلاعی، اظهار رأی مخالف است!

پاسخ‌گو بودنِ هر فرد در روز قیامت نسبت به گفتار و کردار خود

امام حسین هم برای همه است؛ برای یک فرد و یک نِحله و یک شخص نیست. اگر فرض کنید شخصی واقعاً احساس می‌کند... بنده هم از اول گفته‌ام که مطالبی را که بنده خدمت رفقا عرض می‌کنم، همۀ اینها تشخیص خود بنده است. چه‌بسا ممکن است که من اشتباه کنم. مسئولیّت حرف خود را، بنده خودم به عهده می‌گیرم؛ ولی اگر دیگران بخواهند به همین عرایض ما ترتیب اثر بدهند، خودشان روز قیامت باید جواب بدهند! یعنی اگر شخصی در روز قیامت آمد و گفت: «آقای طهرانی! [چون] شما این‌طور [صحبت و عمل] کردید، ما [هم مثل آن عمل] کردیم»، می‌گویم: «می‌خواستی عمل نکنی!»

بنده مسئولیّت صحبت خودم را دارم و اگر در روز قیامت جوابی داشته باشم، خودم نسبت به مطالب خودم پاسخ‌گو خواهم بود. ولی [نسبت به] افراد دیگر، چه کسی گفته [که باید پاسخ‌گو باشم]؟! بنده امام که نیستم [تا] در روز قیامت کلام بنده حجّت باشد و افراد در پیشگاه خدا بگویند: «ما [کلام] فلانی [را] گوش کردیم.» آن [حجیت] فقط [در] چهارده معصوم است. اطاعت از چهارده معصوم حجّیت ذاتیّه دارد و اگر کسی طبق آنچه معصومین می‌گویند عمل کند، در آن‌صورت از حجّیت ذاتّیه برخوردار است. ولی بنده عرض می‌کنم و بارها خدمت رفقا عرض کرده‌ام که بنده نه معصوم هستم و نه [دارای] آن عناوینی [را دارم] که خیلی متداول است! مثل یکی از رفقای دیگر هستم؛ منتها دارای مبانی‌ای هستم که آن مبانی را از ارتباط با بزرگان در این مدت زیاد، به‌دست آورده‌ام و از آن مبانی هم نمی‌توانم تخطّی کنم. ولی افراد دیگر را هم نسبت به این مبانی مُلزَم نمی‌کنم؛ یعنی در آن حدّی نیستم که ملزم کنم.