کیفیت تبدیل سیئات به حسنات

أعوذ بالله من الشیطان الرجیم

بسم الله الرحمن الرّحیم

حقیقت معنای علیّ مع الحق

ایشان (یکی از شاگردان) الان داشتند سؤال می کردند [دربارۀ] این آیه‌ای که دارد [﴿‌ذَٰلِكَ بِأَنَّ ٱللَهَ هُوَ ٱلۡحَقُّ...﴾‌¹]. چند روز پیش ما راجع ‌به «علیٌ مَعَ الحَقّ و الحَقّ مَعَ عَلی»² صحبت‌هایی کرده بودیم.

آنجا عرض کردیم که هرجا که حقّی هست، کاری به ارتباطش با تشیّع و اسلام و اعتقاد به نحلۀ خاصّ ندارد، هرجا که حقّ است، در آنجا علی حضور دارد. حالا می‌خواهد یهودی باشد، می‌خواهد نصرانی باشد، می‌خواهد در محاکمۀ بین دو کمونیست باشد؛ می‌خواهد در افراد غیر ملتزم یا ملتزم باشد ـ هرجا می‌خواهد باشد ـ در هر نقطه‌ای از عالم وجود، هرجا که حقّ و باطلی هست؛ در آن موقفِ حقّ، در آنجا علی است و شما سایۀ علی را در آنجا مشاهده می‌کنید. و در قبالش هم هرجا که باطل است، خب بالأخره شیطان و امثال‌ذلک و آنها هم، در جای خودشان هستند. آن ریشۀ حق به خودِ نفسِ وجود امیرالمؤمنین برمی‌گردد. بعد ایشان فرمودند که: خُب این آیه که دارد ﴿‌ذَٰلِكَ بِأَنَّ ٱللَهَ هُوَ ٱلۡحَقُّ﴾‌³، این ﴿هُوَ﴾ اشاره به حقیقت ذات می‌کند. پس ما می‌توانیم بگوییم که امیرالمؤمنین، متجلّی آن حقیقت ذات است؛ که هرجا حق است، پس آنجا علی است.

گفتیم: «حرف خوبی است! حرف، حرف درستی است و صحیح است.» و این آیه، اشاره به این دارد که الله که مستجمع جمیع صفات است، الله ذاتٌ مستجمعٌ بجمیع الأسماء و الصفات است دیگر، که مقام هو هویت را به اضافۀ مقام واحدیت در همۀ مراتب وجود حائز است. این الله [حق است].

حقیقت معنای ‌اللَهُ نُورٌ و هُوَ ٱلۡحَقُّ

﴿‌ٱللَهُ نُورُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ﴾⁴ نور سماوات و أرض که آن تجلیات ماهویّۀ حقیقت هوهویّۀ ذات است، به واسطۀ اسماء و صفات پیدا می‌شود. لذا می‌فرماید: ﴿نُورُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ﴾، یعنی حقیقت‌دهندۀ به آسمان‌ها و زمین، ظاهرکنندۀ آسمان‌ها و زمین. [یعنی] اگر الله نباشد، نه آسمانی هست و نه زمینی هست، نه عوالمی هست و نه خلقی هست و نه تکوّنی هست، هیچ چیز نیست. پس آن نور سماوات و أرض که همان ظاهرکنندۀ حقائق ماهویّۀ مقیّده، از بطن بسیط الحقیقة و وجود بالصرافه [می‌باشد]، آن الله است⁵.