ضرورت نشر آثار علّامه طهرانی قدّس الله سرّه

« شما به وظیفه خود عمل کردید و آن باری را را که بر دوشتان بود آن بار را به مقصد رساندید»

ایشان به من فرمودند که:

«وظیفه شما این است که این راه را ادامه بدهید»

این وظیفه مال همه افراد است. پس هرچه که در این مبنا و بر این مسیر انجام می‌شود در راستای چیست؟ در راستای همان سیر و در راستای همان سلوک است.

پس چرا آدم بیاید بگوید که آقا این، آن‌طرفش کج است. آقا این آن‌طور می‌کند، آقا این چه می‌گوید؟ این حرف‌ها دیگر جا ندارد. به هر مقدار که انسان بتواند باید در اینجا اوّل از خدا توفیق بخواهد. از خدا باید توفیق بخواهد که توفیق به او بدهد. 

پول بیشتر، آش بیشتر

و هرچه پول بیشتر بدهی آش بیشتر می‌ستونی. این کلام مرحوم آقا بود:

«پول بیشتر بده آش بیشتر می‌ستونی»¹دیگر حالا خودتان می‌دانید که قضیه چیست؟!

هندوانه‌ای از طرف مرحوم فیض 

رفته بودیم سر قبر مرحوم فیض ـ رضوان الله علیه ـ کوچک بودیم، من سیزده چهارده سالم بیشتر نبود، یک پیرزنی آنجا بود ـ این قضیّه مال چهل و خورده‌ای سال پیش است ـ یک پیرزنی آنجا بود یک هندوانه‌ای آورد چای و هندوانه آورد. خدا رحمت کند با مرحوم آقا سیّد مرتضی رضوی رفته بودیم، مرحوم آقا و ما و اخوی‌ها هم بودند، البتّه اخوی کوچکتر آقا سیّد علی نبود ولی اخوی بزرگتر و بعد ما بودند. رفتیم آنجا هندوانه آورد مرحوم آقا گفتند:

«این هندوانه را مرحوم فیض فرستاده هر کسی بیشتر بخورد بیشتر برده است.»

ما هم که دیدیم این‌طور است، چارچنگولی [شروع کردیم به خوردن.] گفتند: هرکسی بیشتر بخورد بیشتر برده است. گفتیم اینجا دیگر ملاحظه و اینها نیست اینجا جایی است که کلاه سر آدم می‌رود؛ خلاصه اینجا هم جریان هندوانه است هر کسی بیشتر خلاصه زحمت و اینها [بکشد، بیشتر برده است.] که خب همه رفقا ـ الحمد لله ـ حداقلش می‌دانیم از ما یکی جلوترند.