سرّ شهادت حضرت علی اصغر وتفاوت واقعه عاشورا با سائر وقائع

ولی جریان حضرت علی اصغر اصلاً قابل انکار نیست؛ اصلاً انگار باید این جریان انجام بشود، این قضیّه باید انجام بشود، تا هیچ‌کس نتواند حقّانیت امام حسین را انکار کند؛ نتواند انکار کند!

در جریان حضرت علی اصغر این شمشیرِ مایز بین حق و باطل آمد و دو صف را جدا کرد. نه از روی خطا بوده، نه یک سنگی از شهاب آسمانی زمین آمده، فرض بکنید نه از زمین مسئله‌ای به‌وجود آمده؛ یک مسئله‌ای بوده از روی اختیار از روی عمد، از روی بینش، از روی بصیرت و با این وضعیت، این مسئله انجام شد. هیچ‌کس در این قضیّه نمی‌تواند شک کند. درست؟! خب امام حسین چه‌کار کند؟! آمده‌اند و می‌گوید: آقا به من آب نمی‌دهید ندهید خب بگذارید همین‌طور از تشنگی بمیرم!خب بمیرید خیلی خب. شما با من جنگ دارید، حضرت می‌گوید «إن لَم تَرحَمونی فَارْحَموا هذا الرَّضیع» خب شما با من جنگ دارید من هم که با شما تسلیم نمی‌شوم خب می‌زنیم بالأخره یکی از ما یا من یا شما بالأخره یک کدام از ما همدیگر را می‌کشیم دیگر، فعلاً که این قضیّه را به سر ما آورده‌اید، خب واقعاً این علی اصغر چه گناهی کرده است؟! «إن لَم تَرحَمونی فَارحَموا... ألا تَرونَه کَیفَ یَتَلَظّیٰ عَطَشیٰ»¹ خودتان دارید می‌بینید؛ یعنی قضیّه حضرت را خودتان دارید الان می‌بینید؛ من نمی‌خواهم بیایم وسیله قرار بدهم برای اینکه شما به من آب بدهید و آب را برای او بدهید و بنده بخورم ـ می‌گویند مثلاً پول می‌آورند برای فقیر شخصی دیگر می‌کشد بالا یا مثلاً برای چیزهای دیگر ـ به عنوان اینکه آب و حالا مثلاً به او بدهید من [بخورم.] نه آقاجان خودتان بگیرید، ببرید سیرابش کنید، آبش بدهید و بیاورید به مادرش بدهید.

احساس خطر ابن سعد از اعتراضات لشکرخودی 

همۀ اینها را دیدند. قضیّه، قضیّه‌ای بود که حتّی در خودِ ـ در تاریخ و در همین مقاتل داریم ـ لشکرابن سعد حرف و نقل پیش آمد؛ گفتند: «خب این قضیّه چیست؟! راست می‌گوید، خب بگویید!» ابن سعد در این جا احساس خطر کرد، ابن سعد احساس خطر کرد که رو کرد به حرمله و گفت: «بزن تا اینکه این فتنه را بخوابانی.»² واقعاً عجیب است! چطور همیشه یک طرز تفکر در تاریخ وجود دارد؟! چطور یک قسم همیشه در طول تاریخ تخیلات، تفکرات، نقشه‌ها[وجود دارد؟!] زمان فقط فرق می‌کند، زمان فقط تفاوت می‌کند؛ ولی یک طرز تفکر وجود دارد و آن از بین بردن حق به هر وسیله‌ای! این، این مسئله است، از بین بردن حق و رسیدن به مقصد به هر وسیله. همیشه بوده.