شرح و تفسير روايت( اعبد اللَه کأنّک تراه فان لم تکن تراه فإنه يراک)

 نفسی دارد حال و هوایی دارد، یك وقت من در یك سفری بودم و در خارج از ایران بودم، یك شخصی یكی از بستگان بود كه در امریكا بود و از من تقاضا كرده بود كه عقد دخترش را من در یك جای مقدسی كه هستم بخوانم، خب من هم به او نگفته بودم [كه در خارج هستم‌] ما هر چه فكر كردیم دیدیم در این شهر یك امامزاده هم پیدا نمی‌كنیم كه بخواهیم برویم آنجا [و عقد اینها را بخوانیم‌] از آن‌طرف هم عروس و داماد منتظر، گفتیم چكار كنیم؟ نشسته بودم یك دفعه اصلا انگار ملهم شدم، یك دفعه چشمم افتاد به سجاده آنجا، سجاده‌اش را پهن كرده بود در آنجا، نگاه كردم دیدم آن مكان مقدس همین است، همین جایی كه این دارد نماز می‌خواند و دارد ذكر می‌گوید و رفتم و روی سجاده او نشستم و عقد آنها را روی سجاده خواندم و بعد به آنها ایمیل زدم كه من در بهترین جا و در بهترین نقطه مكان مقدس عقد شما را خواندم و البته خود آنها هم یك احساس‌هایی كرده بودند یك مسائلی را احساس كرده بودند.

 خب من به این مسئله اعتقاد دارم معتقد هستم، و این مطلب مطلبی نیست كه از پیش خود بگویم، این مطلبی است كه از بزرگان نقل می‌كنم كه در هر جا كه دو رفیق در كنار هم بنشینند و ذكر خدا و یاد خدا در میان آنها حاكم باشد ملائكه در آنجا نزول می‌كنند و بالهای خودشان را می‌گشایند، نزول ملائكه یعنی همان آوردن فیض و رحمت خدا بر آن جمع و بر آن محیطی كه در آن هستند و من جداً عرض می‌كنم همان حالی را كه در یك مسجدی، امامزاده‌ای یا مثلا فرض بكنید حسینیه‌ای، احساس می‌كردم شاید همان حال را یا به نحو دیگر در همانجا احساس كردم كه این در همین مكان و در همین موقع هست. الحمدلله كه خداوند توفیق زیارت رفقا و دوستان را عنایت كرد و همان‌طوری كه عرض كردیم ان‌شاءاللَه این توفیق مستمر باشد و فقط منحصر به این نباشد، رفقا قصور و تقصیر ما را به حساب نیاورند و خلاصه آن وعده سالی یك مرتبه آمدن خدمت آنها، آن به جای خود ولی علی كل حال ما را از نعمت فیض و بهره حضور خودشان محروم نكنند.