اینجانب کتاب تفسیر آیۀ نورِ مرحوم حضرت علامه طهرانی رضوان‌الله‌علیه را مطالعه نمودم و از نتیجۀ این مطالعه، چنین برداشت کردم که [در مراحلی] انسان گوش، زبان و چشمِ خدا می‌شود و در نتیجه، «انسان همان خداست».

آیا این برداشت درست است یا خیر؟ لطفاً در هر دو صورت، موضوع را توضیح دهید.

با تشکر فراوان.