با سلام اينجانب در يكي از مراكز دولتي مشغول كارم در اين مركز هم كارمند مرد است هم زن. براي من چون مجردم خيلي سخت است كه در محيطي كه مرد است كار كنم. براي همين بيشتر وقتها روزه قضا ميگيرم ولي فايده ندارد. خواستم انصراف بدهم ولي خانوده ام (بيشتر مادرم) قبول نكردند البته من اين موضوع را به انها نگفتم كه در بين مردان برايم سخت است كار كنم. وقتي در خانه بودم خيلي ارامش داشتم ولي ديگر هيجان و ناراحتيهاي روحي وجسمي زيادي دارم نمي دانم چكار كنم. از اين كه وارد اجتماع شدم و ارامشم را برهم زدم خودم را نفرين مي كنم. از همان 6 ماه اول ورودم فهميدم كه نمي توانم اينجا مشغول باشم. اشكال از محيط نيست اشكال از خودم است يعني بنده نمي توانم با نامحرم برخورد داشته باشم. از شما ميخواهم راهي را براي نشان دهيد تا هم من در اينجا مشغول باشم و هم مادرم از من راضي باشد. التماس دعا