این حقیر درصدد حسابرسی اعمال خویش هستم، ان‌شاءالله. سؤال بنده دربارۀ طلب حلالیت از افرادی است که حقی بر گردن من دارند:

۱. آیا وقتی از کسی حلالیت می‌طلبم، باید آن شخص به زبان پاسخ دهد (مثلاً بگوید: «حلال کردم») یا اینکه همین که ما حضوراً طلب کنیم کافی است؟

۲. اگر شخصِ مقابل، به زبان بگوید که «حلالت کردم»، ولی در دل و پشت سر بگوید که «حلال نکردم»، حکم چیست؟