انسانی که پیش از ورود به وادی سلوک (مرحله یقظه) مرتکب گناهان کبیره‌ای شده که در قرآن کریم برای انجام‌دهندگان آن‌ها عذاب شدید وعده داده شده است، در صورتی که پس از ورود به مرحله سیر و سلوک الی الله، دیگر آن گناهان را تکرار نکند و تمام تمرکز ذهنی او بر فنا فی الله باشد، آیا این نفس، استعدادی برای رسیدن به این مقام والا خواهد داشت؟ آیا این استعداد با استعداد انسانی که هیچ‌گاه مرتکب چنین گناهانی نشده، برابر است؟ جایگاه چنین انسانی نزد خداوند چگونه خواهد بود؟

آیا عارفان یا بزرگان سلوکی وجود دارند که پس از توبه از چنین گناهان بزرگی، به این مقام (فنا فی الله) رسیده باشند؟ لطفاً نام ببرید تا از سرگذشت ایشان الهام بگیریم.