نفسِ کلام امام علیه السلام خود دلالت می‌کند که اراده او عین اراده پروردگار است. منظور امام علیه السلام این است که ما و خدا دو اراده نداریم. یک اراده و مشیّت است. ما مثل شما مردم نیستیم که از سر خود به یک چیزی محبّت و میل داشته باشیم و اگر این چنین بود من جاسم را بر علی ترجیح می‌دادم. ولی اکنون اراده من همان اراده خداست جدائی معنا ندارد.